เกาซ่างและพวกโง่ๆ พวกนั้น หลิวหยวนกำลังหาเหตุผลที่เหมาะสมในการฆ่าพวกเขาอยู่พอดี จะไปช่วยชีวิตพวกเขาได้ยังไง?
ตอนแรก ทุกคนก็เลือกตำแหน่งที่เหมาะสมกับอาชีพของตัวเอง เตรียมพร้อมที่จะสู้ตาย
แต่เกาซ่างและพวกนั้นกลับถือตัว ไม่เพียงแต่หลบอยู่ข้างหลัง ไม่กล้าสู้ แถมยังพูดจาบั่นทอนกำลังใจคนอื่น ให้ผู้เข้าสอบคนอื่นๆ ช่วยชีวิตพวกเขาก่อน
ตอนที่ราชาปีศาจเพลิงอัคคีบุกเข้ามา พวกเขาก็ยังคงหลบอยู่ข้างหลัง ไม่คิดที่จะร่วมมือต่อสู้เลย
แต่พอราชาปีศาจเพหมอกพิษเพื่อแย่งชิงการสังหาร
ตัวอันตรายแบบนี้ หลิวหยวนจะไปช่วยพวกเขาได้ยังไง?
ต่อให้ช่วยชีวิตเกาซ่างและคนอื่นๆ พวกเขาก็คงไม่สำนึกบุญคุณ แถมอาจจะด่าว่าโง่อีกต่างหาก
มองไปในอนาคต ด้วยนิสัยใจคอของคนพวกนี้ในตอนนี้ ไม่แน่ว่าในอนาคตอันใกล้นี้ หากมีผลประโยชน์มากพอ พวกเขาอาจจะเลือกเข้าร่วมกับพันธมิตรห้วงลึกแห่งความมืด กลายเป็นภัยคุกคามของมนุษยชาติ
“เพราะงั้น ฉันทำแบบนี้ไม่ใช่เพราะเขาใช้เวทย์ประเมินกับฉัน หรือเพราะเขาพูดจาดูถูกฉัน”
“การที่เห็นพวกเขาตายแบบนี้ ฉันก็เสียใจมาก”
“แต่เพื่อไม่ให้คนพวกนี้หลงผิด เพื่อไม่ให้ตระกูลของพวกเขาต้องอับอาย เพื่อความถูกต้องของมนุษยชาติ ฉันจึงทำได้เพียงเท่านี้…”
หลิวหยวนลุกขึ้นยืน ส่ายหัวถอนหายใจ ยกมือขึ้นมาปาดหน้า ปาดมุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อย มองไปข้างหน้าอย่างเงียบๆ
“แก…”
เกาซ่างอยากจะพูดอะไรอีก แต่ก็พูดไม่ออก ปากของเขาเต็มไปด้วยเล
