เดียวกันก็มีความรู้สึกจนใจ
สาเหตุที่เขากระโดดลงจากกำแพงเมือง ด้านหนึ่งก็เพื่ออยู่ห่างจากผู้เข้าสอบเหล่านี้ให้มากที่สุด เพื่อไม่ให้ผลกระทบจากการต่อสู้ทำให้คนพวกนี้บาดเจ็บ
อีกด้านหนึ่งก็คือใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ ล่อเศษเสี้ยววิญญาณของราชาปีศาจเพลิงอัคคีบนท้องฟ้าลงมา
เขาไม่มีความสามารถในการบิน หากเศษเสี้ยววิญญาณของราชาปีศาจเพลิงอัคคียังคงโจมตีระยะไกลอยู่บนท้องฟ้าต่อไป เพียงแค่โจมตีด้วยหมอกพิษ เขาก็ไม่มั่นใจว่าจะฆ่ามันได้
แต่ตอนนี้ดีเลย คนพวกนี้วิ่งลงมาเอง
แม้ว่าพวกเขาจะมีเจตนาดี ไม่อยากให้หลิวหยวนถูกเศษเสี้ยววิญญาณของราชาปีศาจเพลิงอัคคีโจมตีระยะไกลจนตาย อยากมีส่วนร่วมในการต่อสู้นี้
ในความคิดของทุกคน นักอัญเชิญนั้นบอบบางราวกับกระดาษ
หากโดนลูกไฟของเศษเสี้ยววิญญาณของราชาปีศาจเพลิงอัคคีโจมตี ก็มีแต่ทางตายเท่านั้น
แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่า ความหวังดีของพวกเขาได้ขัดขวางแผนการของหลิวหยวน
“หรือว่าจะต้องรับมือกับการโจมตีของเศษเสี้ยววิญญาณของราชาปีศาจเพลิงอัคคีแบบตรงๆ แล้วรอจนกว่าการนับถอยหลังสามสิบนาทีจะสิ้นสุดลง?”
หลิวหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย มองไปที่ผู้เข้าสอบที่อยู่ข้างหน้า
ไม่มีภัยคุกคามจากกองทัพสัตว์ประหลาดแห่งหุบเหวนรกแล้ว แถมยังสามารถใช้ไอเทมในกระเป๋าเก็บของได้ตามปกติ
ผู้เข้าสอบกว่าสามพันคน อาศัยม้วนคัมภีร์ป้องกันในกระเป๋าเก็บของ ก็น่าจะพอต้านทานการโจมตีของเศษเสี้ยววิญญาณของราชาปีศาจเพลิงอัคคี ร
