าเกาซ่างพวกนี้อยู่แล้ว เพียงแต่ศัตรูอยู่ตรงหน้า หากแตกคอกันเอง คงกลายเป็นเรื่องตลกให้ปีศาจแห่งหุบเหวนรกหัวเราะเยาะ
แต่ถ้าเกาซ่างยังกล้าหาเรื่องตาย หลิวหยวนก็มีเหตุผลที่จะลงมือ เขาจะไม่ตามใจคนโง่แบบนี้อีกต่อไป
“แก!”
ไม่รู้ทำไม แค่หลิวหยวนเหลือบมองเบาๆ เกาซ่างกลับรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงกระดูก
“หึ! พอฉันออกจากสนามรบจำลองได้ ฉันจะต้องให้แกจ่ายค่าความเสียมารยาทในวันนี้!”
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปมา แต่ไม่กล้าใช้เวทย์ประเมินอีก ได้แต่ส่งเสียงเย็นชาข่มขู่
ไม่รู้ทำไม เขารู้สึกว่าถ้าเขาใช้เวทย์ประเมินอีกครั้ง หลิวหยวนจะ…
ฆ่าเขา!
เมื่อเห็นแบบนั้น คนอื่นๆ ก็ยิ่งดูถูกเหยียดหยามมากขึ้น
ต่อให้ซอมบี้ตัวประกอบที่นักอัญเชิญซอมบี้อัญเชิญออกมาจะไร้ประโยชน์แค่ไหน แต่นั่นก็เป็นการเข้าร่วมการต่อสู้ เป็นเพื่อนร่วมรบของพวกเขา
แล้วคนโง่เขลาที่เอาแต่หลบอยู่ข้างหลัง คอยให้คนอื่นปกป้องแบบแกเป็นตัวอะไร?
“น่าเสียดาย…”
เห็นว่าเกาซ่างเงียบลง หลิวหยวนก็ละสายตาด้วยความเสียดายเล็กน้อย ก่อนจะอัญเชิญซอมบี้ตัวประกอบต่อไป ใช้เวทย์ชุดเกราะกระดูก
ในที่สุด บนกำแพงเมืองก็มีซอมบี้ตัวประกอบสวมชุดเกราะกระดูกกว่าหมื่นตัว ยืนเรียงแถวกันที่ขอบกำแพงเหมือนรูปปั้น
ถึงแม้ว่าการใช้เวทย์ชุดเกราะกระดูกจะใช้พลังไม่มาก แต่การใช้กับซอมบี้ตัวประกอบกว่าหมื่นตัว หลิวหยวนก็ต้องกินน้ำยาเพิ่มพลังจิตไปกว่าสิบขวดถึงจะทำได้
ในขณะเดียวกัน
กองทัพสัตว์ประหล
