เจ้าขวางข้าไม่ได้หรอก!”
เสียงหัวเราะชั่วร้ายดังขึ้นท่ามกลางเปลวเพลิงสีดำ เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นมาในชั่วพริบตา สุดท้ายก็กลายเป็นหัวขนาดมหึมา
บนหัวมีเขาขนาดใหญ่สองข้าง มีเขี้ยวแหลมคม เป็นรูปลักษณ์ของปีศาจโดยทั่วไป
หัวปีศาจอ้าปากกว้าง พ่นเปลวเพลิงสีดำออกมา ปะทะกับกำปั้นขาวผ่องราวกับหยก
ตูม!
เสียงดังสนั่น เปลวเพลิงถูกทำลายในพริบตา
ส่วนกำปั้นขาวผ่องราวกับหยกนั้น เพียงแค่หยุดชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็ยังคงพุ่งเข้าใส่หัวปีศาจต่อไป
เพียงแค่ปะทะกันชั่วครู่ ก็เห็นผลแพ้ชนะแล้ว
แต่สิ่งที่น่าแปลกก็คือ หัวปีศาจไม่ได้ตื่นตระหนกเลย กลับยิ่งหัวเราะอย่างบ้าคลั่งมากขึ้น
“ข้าบอกแล้วไงว่าเจ้าขวางข้าไม่ได้!”
ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาไม่เคยคิดที่จะให้ร่างอวตารนี้เข้าไปในหอคอยทดสอบ ต่อให้เป็นร่างจริงของเขาก็ทำไม่ได้
เป้าหมายของเขาก็แค่ยื้อเวลากำปั้นนั้นไว้ชั่วครู่ เพื่อเปิดใช้งานวงเวทย์ที่อยู่ภายในหัว
ในพริบตาต่อมา
วงเวทย์สีแดงเลือดก็ปรากฏขึ้นที่หว่างคิ้วของหัวปีศาจ ปล่อยแสงสีเลือดพุ่งเข้าใส่หอคอยทดสอบ
ในเวลาเดียวกัน
เงาของหอคอยทดสอบในแต่ละแห่งก็สั่นสะเทือนอีกครั้ง ทำให้หอคอยทดสอบสั่นตามไปด้วย ส่งผลให้แสงสีเลือดนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย แล้วเข้าไปอยู่ในหอคอยทดสอบ
“บัดซบ!”
มือหยกขนาดใหญ่ฟาดลงมาอย่างรุนแรง ทำลายหัวปีศาจจนแหลกละเอียด
“เคี๊ยก ๆ ๆ! สิ่งที่ข้าเสียไปก็แค่ร่างอวตาร ส่วนพวกเจ้า จะต้องเสียผู้เข้าสอบทั้งหมด เคี
