ก็ยังอึ้งไปพักใหญ่
ตอนแรกเธอคิดว่า ด้วยจำนวนศัตรูที่เธอจัดการไปได้ในการสอบรอบที่สอง ต่อให้ไม่ติดอันดับหนึ่ง คะแนนของเธอกับหลิวหยวนก็คงไม่ต่างกันมาก
แต่ไม่คิดเลยว่า คะแนนจะต่างกันตั้งสองพันกว่าคะแนน!
“ฉันจำได้ว่ารอบแรเขาได้ 100 คะแนน งั้นรอบสอง… เขาได้ 7200 คะแนน”
“ถ้าคิดตามที่จัดการนักรบออร์คได้ตัวละ 10 คะแนน… ก็น่าจะ 720 ตัว”
“ความยากระดับฝันร้ายคือ 10 วินาทีเกิด 4 ตัว สามสิบนาที… พอดี 720 ตัว”
“หมายความว่า… เขาฆ่านักรบออร์คได้หมดทุกตัวเลยงั้นเหรอ?”
หลังจากคำนวณไปรอบหนึ่ง เซี่ยฉานก็เก็บมือถือกลับเข้าไปในกระเป๋าเก็บของ ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอก็ลุกโชนไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้
“ถ้าฉันระเบิดพลังทั้งหมด ฉันก็ฆ่านักรบออร์ค 720 ตัวในสามสิบนาทีได้เหมือนกัน”
“ฉันจะไม่ยอมแพ้ ฉันจะต้องแซงหน้านายให้ได้ในการสอบสองรอบที่เหลือ ฉันจะเป็นที่หนึ่งในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของมณฑลฝูหยุน หรือแม้แต่ที่หนึ่งของประเทศให้ได้!”
เทียบกับปฏิกิริยาของเซี่ยฉานแล้ว เย่ชิงอวี่ ผู้เป็นถึงผู้ครอบครองอาชีพระดับตำนานอีกคน กลับดูสงบนิ่งกว่ามาก
เธอโดนหลิวหยวนข่มมานานหลายปี จนเริ่มชินแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเคยเห็นความแข็งแกร่งของซอมบี้พิษร้ายแรงมาแล้ว
นั่นมันวัตถุอัญเชิญสุดโหดที่แม้แต่จักรพรรดิแกะดูดวิญญาณยังตายได้ แล้วนักรบออร์คกระจอก ๆ ที่ค่าสถานะร่างกายไม่ถึงพัน จะไปเหลืออะไร?
เธอไม่แปลกใจเลยที่หลิวหยวนจะฆ่านักรบออร์คได้ 7
