บทที่ 70 หมอนี่มาพักผ่อนหรือไง?
“…เด็กคนนี้มันเกินไปหน่อยไหม? เราควรจะเพิ่มระดับความยากให้เขาอีกหรือเปล่า?”
ในห้องควบคุม ผู้คุมสอบมองดูภาพในจอ แล้วก็รู้สึกไม่ดีเลย
ในสนามสอบ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ มีเก้าอี้เอนหลังเพิ่มขึ้นมาตัวหนึ่ง หลิวหยวนกำลังนอนเล่นอยู่บนนั้นอย่างสบายใจ มีซอมบี้ยักษ์สี่ตัวยืนอยู่ข้างๆ
ตัวหนึ่งคอยโยกเก้าอี้ให้ ตัวหนึ่งถือจานผลไม้ ตัวหนึ่งถือไม้เสียบลูกชิ้น เอาผลไม้ป้อนให้หลิวหยวน
ส่วนซอมบี้ตัวสุดท้าย ใช้นิ้วสองนิ้วนวดเท้าให้หลิวหยวนเบาๆ
ไม่ว่าใครเห็นภาพแบบนี้ ก็คงรับไม่ได้
คนอื่นๆ กำลังต่อสู้อย่างเหน็ดเหนื่อย แม้แต่เย่ชิงอวี่และเซี่ยฉานที่เป็นผู้ครอบครองอาชีพระดับตำนาน ก็ยังพยายามอย่างเต็มที่ในการฆ่าศัตรู
แต่หลิวหยวนกลับทำตัวสบายๆ เหมือนมาพักผ่อนตากอากาศ
“ไม่ต้องแล้ว!”
จี้หลิงเฟิงก็รู้สึกพูดไม่ออก อยากจะเพิ่มระดับความยากให้หลิวหยวน แต่หลังจากดูอยู่พักหนึ่ง ก็ล้มเลิกความคิดนั้นไป
เหตุผลก็ไม่ซับซ้อน เพราะเขารู้ว่ามันไม่มีประโยชน์ ต่อให้เพิ่มจำนวนศัตรูเป็นสองเท่าสามเท่า ก็แค่ให้คะแนนหลิวหยวนเพิ่มขึ้นเท่านั้น
นอกจากนั้น ก็ไม่มีประโยชน์อะไรอีกแล้ว!
ในสนามสอบ
หอคอยทดสอบเป็นหนึ่งในสามหอคอยศักดิ์สิทธิ์ของอาณาจักรเฉินเซี่ย เป็นอาวุธเทพเจ้าอย่างแท้จริง มีจิตสำนึกของตัวเอง
ถึงแม้ว่านี่จะเป็นเพียงหนึ่งในภาพฉายของหอคอยทดสอบ ก็ยังคงมีจิตสำนึกอยู่
แม้ว่าหอคอยทดสอบจะไม่สามาร
