าของไฟ ไฟคือบุตรของไม้ เมื่อบุตรรุ่งเรืองมารดาก็เสื่อมถอย ไหนเลยจะมีหลักการที่จะไม่สิ้นสุด? ไม้ธาตุเจี่ยสมควรที่จะตายที่อู่!
สิ่งที่ทำให้หงยวิ๋นตื่นตระหนกยิ่งกว่า คือการปฏิรูปของวิชาเทพระหว่างไม้เจี่ยกับไฟอู่นั้นเกี่ยวเนื่องถึงเหตุและผลแห่งฟ้าดินผู้มีความรู้ความสามารถไม่ถึงย่อมไม่อาจล่วงรู้ในเหตุนี้ และเมื่อไม่รู้ ก็ไม่อาจปลดปล่อยเจตจำนงข่มขวัญนี้ออกมาได้ ดังนั้น การข่มขวัญเช่นนี้จึงตั้งอยู่บนพื้นฐานของความรู้ความสามารถของทั้งสองฝ่ายเช่นกัน
กล่าวอีกนัยหนึ่ง
บุคคลผู้นี้ในด้านไฟอู่เกรงว่าความรู้ความสามารถจะไม่ด้อยไปกว่าข้าในไม้เจี่ย!
แต่นั่นจะเป็นไปได้อย่างไร?
เขาเป็นถึงเจินจวินแม้จะกลับชาติมาเกิด แต่รากฐานแห่งความรู้ความสามารถของเจินจวินยังคงอยู่ ระดับพลังของเจินเหรินทั่วไป จะเอามาเทียบกับเขาได้อย่างไร?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หงยวิ๋นก็พลันมีข้อสันนิษฐานมากมาย ก่อนที่สุดความคิดจะหยุดอยู่ที่คำตอบที่เป็นไปได้มากที่สุด—
ราชสำนักเต๋า?
มองทั่วทั้งสี่แดน หากจะให้เจินเหรินสามารถมีความรู้ความสามารถในคุณสมบัติเดียวเทียบเท่าเจินจวินได้ เกรงว่ามีเพียงบัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียนแห่งราชสำนักเต๋าเท่านั้น
กระทั่งในราชสำนักเต๋าเอง บุคคลเช่นนี้ก็หาได้ยากยิ่ง ดุจขนหงส์หรือเขากิเลน มีเพียงราชวงศ์เทียนอู๋เท่านั้นที่สามารถฝึกฝนด้วยตนเอง และใช้พลังเสริมจากบัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียนได้อย่างไร้ข้อจำกัด จึงจะมีโอก
