อย่างไรก็ตาม เขามีอุปกรณ์ระดับทองคำชิ้นพิเศษนี้ ตราบใดที่สามารถจำกัดวัตถุอัญเชิญของอีกฝ่ายได้ ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสฆ่าอีกฝ่ายในทันที
หลังจากที่ผู้ครอบครองอาชีพทั้งสามได้ยินคำพูดของหยานเจิ้งเหอแล้ว ก็ยิ้มประจบสอพลอ เดินไปที่เต็นท์ของหลิวหยวน แล้วเปิดเต็นท์ออก
“ไอ้หนู คุณชายหยานต้องการพบแก รีบล้างคอให้สะอาดแล้วไปซะ!”
“ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริงๆ กล้าทำให้กิลด์เพลิงอัคคีไม่พอใจ ฉันดูแกคงเบื่อชีวิตแล้วล่ะ!”
“เร็วเข้า มัวทำอะไรอยู่ หรือว่าขาอ่อนจนเดินไม่ได้แล้ว?”
…
ได้ยินคำพูดของคนทั้งสาม หลิวหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย
คุณชายหยานคือตัวอะไร? ฉันรู้จักเขาด้วยเหรอ? กิลด์เพลิงอัคคีอีกแล้วคืออะไร…
คิดถึงตรงนี้ เขาก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย ทันใดนั้นก็เผยรอยยิ้มออกมา
จ้าวเสียงทั้งสามคน ไม่ใช่คนของกิลด์เพลิงอัคคีเหรอ? เหมือนจะมาที่นี่เพื่อเก็บเลเวลกับคุณชายน้อยของกิลด์เพลิงอัคคีด้วย
หรือว่าตีลูกน้องแล้วพ่อมันมาจริงๆ? นี่มัน…
เอาใจใส่กันเกินไปแล้ว!
ตอนนั้น จ้าวเสียงทั้งสามคน มอบทรัพย์สินที่เทียบเท่ากับเหรียญทองมากกว่าแสนเหรียญให้กับเขา
คิดว่าคนที่มาครั้งนี้ ทรัพย์สินน่าจะมากยิ่งกว่าเดิม!
หลิวหยวนพยายามควบคุมสีหน้า ไม่ให้ตัวเองหัวเราะออกมา เดินตามหลังลูกน้องสามคนนั้น ไปยังตำแหน่งประมาณสามร้อยเมตรด้านหน้าหยานเจิ้งเหอ
