บทที่ 42 ฆ่าคนชิงของมาเงินเร็ว กำไรเป็นแสนๆ!
ตู้ม——!
ถูกล้อมรอบด้วยซอมบี้ยักษ์ทั้งหก เสียเปรียบด้านความเร็ว และไม่มีความสามารถในการบิน ผลลัพธ์ของจางผิงก็ไม่ต้องพูดถึง
เพียงเวลาสั้นๆ จางผิงก็เดินตามรอยนักเวทย์ ถูกซอมบี้ยักษ์ต่อยจนร่างกายระเบิด
แบบนี้ก็เหลือเพียงจ้าวเสียง นักรบเลเวล 25 คนเดียว
หากพูดถึงความสามารถในการต่อสู้ จ้าวเสียงคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในสามคน มีทั้งพลังโจมตีและป้องกัน อุปกรณ์ก็ดีกว่า
แต่ในสายตาของหลิวหยวน ภัยคุกคามของเขายังน้อยกว่านักธนู เพราะความเร็วของเขาช้า ไม่มีโอกาสหลบหนี
มองดูซอมบี้ยักษ์ทั้งหกที่กำลังเดินเข้ามาหา จ้าวเสียงกลืนน้ำลาย รีบขอความเมตตา
“น้องชาย เข้าใจผิด ฉันคิดว่าต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันแน่…”
ความแข็งแกร่งของเขาคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในสามคน แต่ภายใต้การโจมตีของซอมบี้ยักษ์สองตัว เขาก็ดูอ่อนแออย่างเห็นได้ชัด
นอกจากตั้งรับสุดกำลังแล้ว เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ส่วนการหลบหนี…ไม่มีทาง!
ถ้าซอมบี้ยักษ์อีกหกตัวเข้าร่วมการต่อสู้ เขาคงอยู่ไม่รอดแม้แต่รอบเดียว
เพื่อรักษาชีวิตตัวเอง เรื่องศักดิ์ศรีก็ทิ้งไปได้
ถ้าซอมบี้ยักษ์สองตัวที่อยู่ข้างหน้าไม่หยุดโจมตี เขาคงคุกเข่าขอความเมตตาจากหลิวหยวนแล้ว
น่าเสียดายที่หลักการของหลิวหยวนคือไม่ปราณีปราศรัยกับศัตรู เมื่อเป็นศัตรูกันแล้ว ฆ่าทิ้งจะดีกว่า