ช่!”
หลิวหยวนไม่ลังเล เลือกระดับความยากทันที ร่างกายของเขาก็หายไป
เมื่อเห็นภาพนี้ ทุกคนรอบๆ ก็รู้สึกเสียดาย
แต่ก็มีคนตาไวบางคนที่สังเกตเห็นรายละเอียดบางอย่าง
“พวกนายเห็นไหม เงินที่ไอ้หมอนั่นหยิบออกมาน่ะ ไม่น่าจะใช่ 500 หรือ 1,000 นะ ฉันว่าน่าจะ 2,000”
“อะไรนะ? 2,000 เหรียญทอง? นายไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม?”
“ฉันเป็นนักธนู มีสกิลติดตัวตาเหยี่ยว นายคิดว่าฉันตาฝาดเหรอ?”
“อู้หู——! ถ้าอย่างนั้น เขาจะ Solo โหมดฝันร้ายเหรอ?”
“โอ้โห! เด็กเมื่อวานซืนจริงๆ กล้า Solo โหมดฝันร้ายด้วย ฉันพนันเลย มากสุด 10 นาที ไอ้หมอนั่นต้องออกจากดันเจี้ยนเอง”
“10 นาที? ดูถูกโหมดฝันร้ายหรือไง? ฉันว่ามากสุด 3 นาที 3 นาทีไอ้หมอนั่นต้องออกมา!”
“เปิดรับแทงแล้ว เปิดรับแทงแล้ว แทงได้เลย ถ้าไอ้หมอนั่น Solo ผ่านได้ ฉันจ่าย 10 เท่า!”
…
ทุกคนหน้าทางเข้าดันเจี้ยน ต่างก็ทำท่ารอดูละคร
ทุกๆ ช่วงเวลา จะมีคนเลือก Solo โหมดฝันร้าย
แต่สุดท้าย ก็แค่ส่งเงิน 2,000 เหรียญทองให้กับเมืองหลินไห่ ไม่นานก็ออกมาแบบอับอายขายหน้า
หลายคนถึงกับออกจากดันเจี้ยนไม่ทัน ตายอยู่ในดันเจี้ยน
หลิวหยวนไม่รู้ และไม่สนใจความคิดของคนพวกนี้
ตอนนี้เขาเข้ามาในดันเจี้ยนแล้ว มาถึงทุ่งหญ้ากว้างใหญ่
[คุณเข้าสู่ทุ่งหญ้าสีเขียว (โหมดฝันร้าย) แล้ว เวลาที่เหลือในการสำรวจ: 5 ชั่วโมง 59 นาที 59 วินาที!]
หญ้าบนทุ่งหญ้าแห่งนี้ไม่สูงมาก แค่เลยข้อเท้ามานิดหน่อย แต่ทัศนวิสัยแย่มาก
