ตูฮ่วน…ถึงกับสร้างชื่อขึ้นในเจียงตงได้แล้วรึ!?
ต่อให้สิ่งใดอาจลวงตาผู้คนได้ แต่ตำแหน่งขุนนางที่ปรากฏอย่างเด่นชัดนั้นหาอาจลวงได้ไม่ และยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนว่าจะสอดคล้องกับตำแหน่งของปฐพีข้างทางโดยตรง
ลวี่หยางอาจไม่รู้ แต่จ้าวมังกรเฒ่าหรือจะไม่เข้าใจเล่า?
ในราชสำนักเต๋ายุคนี้ ตำแหน่งมรรคผลที่ราชวงศ์เทียนอู๋สืบทอดกันมารุ่นแล้วรุ่นเล่าก็คือปฐพีข้างทาง! กล่าวอีกนัยหนึ่ง หลานชายแท้ๆสายโลหิตของตนได้กลายเป็นผู้ที่องค์จักรพรรดิแห่งราชสำนักเต๋าให้ความสำคัญแล้ว!
“ดี ดี ดี!”
คิดถึงตรงนี้ จ้าวมังกรเฒ่าก็หัวเราะเสียงดัง “ไม่เสียทีที่เป็นหลานรักของข้า ที่ข้าส่งเจ้ามาเจียงตงก็เพราะเชื่อว่าเจ้าจะสามารถสร้างผลงานได้จริง!”
สิ้นคำ น้ำใจญาติผู้ใหญ่กับหลานรักยิ่งแนบแน่น
“ตูฮ่วน, เล่าให้ปู่ฟังหน่อย, เจ้าที่ราชสำนักเต๋าเจริญรุ่งเรืองขึ้นมาได้อย่างไร?”
“เพราะบุคคลผู้หนึ่ง”
เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ ลวี่หยางจงใจลดเสียงลง พลางเหลียวซ้ายแลขวาอย่างระมัดระวัง จ้าวมังกรเฒ่าก็เข้าใจทันที จึงสลายเมฆมงคลที่ห่อหุ้มกายออกทั้งหมด
“พูดได้โดยไม่ต้องกังวล!”
จ้าวมังกรเฒ่าหัวเราะเบา “เมื่อข้ามอบเกล็ดนี้ให้เจ้า เพื่อใช้ติดต่อกับข้า ก็ย่อมมั่นใจว่าสามารถช่วยเจ้าหลบสายตาเจียโย่วผู้นั้นได้”
“กราบทูลท่านปู่” ลวี่หยางจึงหยิบคัมภีร์วิถีเทพธูปเทียนออกมา พร้อมพิกัดของสวรรค์เจ็ดยอแสง ก่อนกล่าวเสียงขรึม “เป็นเพราะวิชาบำเพ็ญเพียรนี้ และภพส
