บทที่ 19 แขกผู้มีเกียรติ เชิญด้านในครับ
“หยุดก่อน ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่นายจะเข้ามาได้!”
หน้าประตูตลาดแลกเปลี่ยนของเอลฟ์ ทันทีที่หลิวหยวนเข้าไปใกล้ ก็ถูกยามมนุษย์สองคนที่หน้าประตูขวางเอาไว้
พวกเขามองปราดเดียวก็รู้ว่า หลิวหยวนเป็นแค่ผู้ครอบครองอาชีพที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพ ดวงตาเต็มไปด้วยความดูถูก
ถือของโทรมๆ พวกนี้ ยังอยากเข้าตลาดแลกเปลี่ยนของเอลฟ์อีก คิดอะไรอยู่?
ตลาดแลกเปลี่ยนของเอลฟ์ไม่ใช่สถานที่ที่ใครจะเข้ามาได้ ต้องมีของแทนตัวของเอลฟ์ หรือพิสูจน์ว่ามีฐานะพอ
เห็นได้ชัดว่า หลิวหยวนในตอนนี้ ดูไม่เหมือนคนรวย
คนรวยที่ไหนจะไม่มีกระเป๋าเก็บของ ต้องใช้ผ้าขาดๆ ห่อกระดูกกับดาบเหล็กขึ้นสนิม?
ส่วนของแทนตัวก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ ต้องสนิทกับเอลฟ์มากพอ ถึงจะมีโอกาสได้มา
ด้วยเหตุนี้ ในสายตาของยามทั้งสอง หลิวหยวนไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าตลาดแลกเปลี่ยนของเอลฟ์ แม้แต่เข้าใกล้ก็ยังไม่ได้
เมื่อเห็นดังนั้น หลิวหยวนก็ถอนหายใจอย่างจนใจ
“ประมาทไปหน่อย!”
[พรจากเอลฟ์ชั้นสูง] ทำให้เขาได้รับความโปรดปรานจากเอลฟ์ก็จริง แต่ต้องเป็นเอลฟ์ถึงจะรู้สึกถึงพรที่อยู่ในตัวเขา และรู้สึกดีกับเขา
ปัญหาคือ แม้ว่าเอลฟ์จะไม่ใช่เจ้าของตลาดแลกเปลี่ยนแห่งนี้ แต่ก็ต้องเป็นระดับสูง ผู้จัดการ ฯลฯ ไม่มีทางเป็นยามได้
เห็นได้ชัดว่า ความคิดที่จะใช้ [พรจากเอลฟ์ชั้นสูง] เข้าตลาดแลกเปลี่ยนของเอลฟ์เพื่อขายวัสดุ ซื้ออุปกรณ์ของหลิวหยวนนั้น ล้มเหลวแล้ว
