ายไป อาตมาจะไปทวงคืนจาก ติงชุนชิว ที่ทะเลสาบดวงดาวเอง
ในตรรกะของราชครู ในเมื่อข้าได้วิชานี้มาแล้ว มันก็คือของข้า ส่วนเล่มที่อยู่ที่ติงชุนชิว นั่นคือมันขโมยไป (ช่างเป็นตรรกะที่น่าทึ่งจริงๆ)
โจวสิงอ้าปากจะพูด แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะเงียบ เขาตัดสินใจยังไม่บอกเรื่องที่ตาเฒ่าวาดภาพช่วยเติมเต็มเนื้อหาเล่ม ๗ ให้ ขืนบอกไปตอนนี้ จิวม่อจื้อคงสงสัยตายชักว่าเพิ่งได้คัมภีร์ไปวันเดียว ทำไมถึงรู้เนื้อหาที่ขาดหายไปได้
รอให้รักษาหายก่อน ค่อยหาจังหวะเหมาะๆ บอกทีหลังดีกว่า ตอนนี้จิวม่อจื้อบาดเจ็บภายใน ฝึกวิชาไม่ได้อยู่แล้ว บอกไปก็เท่านั้น
ตลอดทางกลับ จิวม่อจื้อทำหน้าที่เป็น อาจารย์จำเป็น เขาถ่ายทอดเคล็ดลับและประสบการณ์ในการฝึก พลังไร้ลักษณ์น้อย ให้โจวสิงฟังอย่างหมดเปลือก โดยเฉพาะเทคนิคการ ข้าม จุดที่ติดขัดในเล่ม ๗ ซึ่งเกิดจากความอัจฉริยะ (และการดำน้ำ) ส่วนตัวของเขา
โจวสิงฟังอย่างตั้งใจ ซักถามในจุดที่สงสัย ซึ่งคำถามแต่ละข้อล้วนตรงจุดและเฉียบคมจนจิวม่อจื้อต้องหันมามองด้วยความทึ่ง
สองชั่วยามผ่านไป ทั้งคู่ก็กลับมาถึงตำบลเจ็ดจอมยุทธ์
เหล่าไป๋ เหล่าไป๋ โจวสิงตะโกนเรียกไปทางโรงเตี๊ยมถงฟู
มาแล้วจ้า เรียกอย่างกับเรีย
