ทาน] และ [ปัญญาญาณล้ำเลิศ] บวกกับคำชี้แนะสดๆ ร้อนๆ จากเจ้าของวิชาอย่างจิวม่อจื้อ
ความเร็วในการฝึกของโจวสิง เข้าขั้น ปีศาจ
จิวม่อจื้อที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ ถึงกับตาค้าง
เล่ม ๒ ผ่าน (ลมปราณแผ่ซ่าน) เล่ม ๓ ผ่าน (รวมปราณเป็นเกลียว) เล่ม ๔ ผ่าน (เก็บซ่อนประกาย)
จิวม่อจื้ออ้าปากพะงาบๆ เขาใช้เวลาเกือบครึ่งปีถึงจะฝึกสำเร็จ ๗ เล่ม เฉพาะ ๔ เล่มแรก เขาใช้เวลา ๗ วัน ซึ่งถือว่าเร็วระดับอัจฉริยะแล้ว แต่โจวสิง ใช้เวลาแค่ คืนเดียว
ความอิจฉา (ริษยาแบบน่ารักๆ) เริ่มก่อตัวในใจราชครู ข้าไม่ยอม ข้าคือจิวม่อจื้อ ผู้ไม่เคยเป็นรองใครในใต้หล้า
เขาเริ่มปลอบใจตัวเอง ใจเย็นไว้จิวม่อจื้อ ลมปราณของเจ้าหนุ่มนี่ยังตื้นเขิน การเปลี่ยนวิชาเลยทำได้เร็ว ถ้าลมปราณลึกล้ำเท่าข้า คงใช้เวลาเป็นเดือนแน่ๆ ใช่ ต้องเป็นอย่างนั้นแน่
เมื่อแสงแรกของวันใหม่มาเยือน โจวสิงลืมตาขึ้น ท่านราชครู ท่านไม่ได้นอนเลยรึ
จิวม่อจื้อพยักหน้า อาตมาเป็นห่วง กลัวท่านธาตุไฟเข้าแทรก (จริงๆคือนั่งดูด้วยความอิจฉาจนตาแข็ง)
โจวสิงลุกขึ้นบิดขี้เกียจ ข้าสบายดีมาก รู้สึกสดชื่นสุดๆ
จิวม่อจื้อเม้มปากแน่น พยายามข่มใจ ท่อง อามิตาพุทธ รัวๆ ดีแล้ว พรสวรรค์ของท่านนับว่าไม่เลว แม้จะย
