จับตัวไป เกือบจะถูกฆ่าทิ้ง เป็นท่านจอมยุทธ์เยนน้ำเทียนที่เหาะลงมาจากฟ้า ช่วยชีวิตข้าไว้ ถ้าไม่มีท่านเยนในวันนั้น ก็ไม่มีหมอโจวในวันนี้
โจวสิงทำตาแดงๆ น้ำตาคลอเบ้า ท่านเยนมีบุญคุณล้นเหลือ ตอนนี้ท่านมีภัย ข้าจะนิ่งดูดายได้เยี่ยงไร
เขาหันไปกวักมือเรียกเซียวฮื้อยี้ เร็วเข้า รีบพาประมุขเยนเข้ามาในร้าน ข้าจะรักษาท่านให้หายดี ไม่คิดเงินแม้แต่แดงเดียว
จิวม่อจื้อยืนฟังตาปริบๆ เดี๋ยวนะ ๑๕ ปีก่อน เจ้านี่เพิ่งบอกข้าว่ามาจากต่างแดนเมื่อ ๓ ปีก่อนไม่ใช่เรอะ แถมเยนน้ำเทียนหายสาบสูญไปในหุบเขาคนโฉดตั้ง ๑๘ ปีแล้ว ไปช่วยเจ้าตอนไหน
แต่ด้วยความฉลาด ราชครูจึงสรุปในใจทันที หมอโจวต้องกำลัง หลอกเด็ก เพื่อเอาวิชาแน่ๆ สมเป็นสหายข้า แผนสูงจริงๆ
จิวม่อจื้อจึงแสร้งทำหน้าซาบซึ้ง พยักหน้าสนับสนุน อามิตาพุทธ กตัญญูรู้คุณเป็นเรื่องประเสริฐ ประสกน้อย รีบพาประมุขเยนเข้ามาเถิด
เซียวฮื้อยี้มองโจวสิงด้วยความสงสัย เขาถูกสอนมาให้ไม่ไว้ใจใครหน้าไหนทั้งนั้น แต่ท่าทางและน้ำเสียงของหมอคนนี้ดูจริงใจเหลือเกิน แถมเรื่องที่เยนน้ำเทียนเคยตระเวนช่วยเหลือผู้คนไปทั่วก็เป็นเรื่องจริง อาจจะเป็นไปได้ก็ได้
ถ้าท่านรักษาท่านลุงข้าหายจริง ข้าสัญญาว
