โจวสิงนั่งกุมขมับอยู่หน้าบัญชีรายรับรายจ่าย
เงินมรดกที่ได้จากตาแก่ถังถูกใช้ไปกับการซื้อโรงหมอ ซื้อสมุนไพร และวัตถุดิบปรุงพิษจำนวนมหาศาล จนตอนนี้เหลือติดตัวไม่ถึงสามร้อยตำลึง
สามร้อยตำลึงสำหรับชาวบ้านทั่วไปอาจอยู่ได้สบายๆ ทั้งปี แต่สำหรับผู้ฝึกยุทธ์สาย เทคโนโลยีและนวัตกรรม (ปรุงยา/สร้างอาวุธ) อย่างเขา มันเป็นแค่เศษเงิน
โดยเฉพาะการสร้างอาวุธลับชั้นสูงอย่าง เข็มหนวดมังกร ที่ต้องใช้โลหะหายากชนิดพิเศษ ราคาของมันแพงระยับยิ่งกว่าทองคำ เศษเหล็กเท่าปลายนิ้วอาจมีค่าหลายสิบตำลึง
ต้องหาเงินเพิ่ม และต้องหาให้ได้เยอะๆ ด้วย
โจวสิงหยิบกระดาษขาวขึ้นมาแผ่นหนึ่ง จรดพู่กันเขียนหัวข้อตัวโตๆ ว่า [แผนปฏิบัติการหาเงิน]
เขานั่งวิเคราะห์จุดแข็งของตัวเอง หนึ่ง วรยุทธ์ แม้จะเพิ่งฝึกได้สองเดือน แต่ด้วยอานิสงส์จาก หนอนไหมน้ำแข็งพันปี และ ป้ายคำพรสวรรค์ ทำให้เขาก้าวหน้าไปไกลโข แต่ถ้าเทียบกับยอดฝีมือระดับแนวหน้าก็ยังห่างชั้น สอง วิชาพิษและอาวุธลับตระกูลถัง อันนี้คือของจริง
ทางเลือกที่ 1: ค้าขายอาวุธและยาพิษ โจวสิงส่ายหน้าทันที เสี่ยงคุกเสี่ยงตารางเกินไป และอาจดึงดูดความสนใจจากทางการหรือศัตรูเก่าอย่างหอโลหิตได้ง่ายๆ
ทางเลื
