างคือ ถงเซียงอวี้
ข้างกายนางมีเด็กหญิงตัวน้อยหน้าตามอมแมม ริมฝีปากแดงฟันขาว ม่อเสี่ยวเป่ย (ประมุขพรรคเหิงซานรุ่นต่อไป)
ข้าได้ยินมือปราบสิงบอกว่า ท่านจะขายร้านนี้หรือ ถงเซียงอวี้เอ่ยถาม
ซิ่วไฉพยักหน้าหงึกๆ เขาต้องการเงินไปสอบจอหงวนที่เมืองหลวง แถมหนี้สินรุงรัง ถ้าไม่ขายร้านก็คงไม่มีปัญญาใช้หนี้
ถงเซียงอวี้ไม่ได้พูดพร่ำทำเพลง นางล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ หยิบวัตถุทรงกลมที่เปล่งแสงนวลตาออกมา
ไข่มุกราตรี
ข้าอยากเซ้งร้านนี้ต่อ เจ้าดูซิว่าของสิ่งนี้ตีราคาได้เท่าไหร่
ยังไม่ทันที่ซิ่วไฉจะอ้าปาก เสียงของผู้เชี่ยวชาญก็ดังแทรกขึ้นมาจากหน้าประตู
อย่างต่ำๆ ก็แปดร้อยตำลึง
ทุกคนหันขวับไปมอง ไป๋จานถัง ที่ยืนกอดอกอยู่
พอรู้ตัวว่าเป็นจุดสนใจ เหล่าไป๋ก็หน้าเจื่อน รีบก้มหน้าหลบสายตา แย่ละ เผลอโชว์ความเก๋าในวงการนักเลงของเก่าออกไปซะได้
ถงเซียงอวี้ตัดสินใจเด็ดขาด นางแตกหักกับพ่อแล้ว คงกลับฮั่นจงไม่ได้ จึงตกลงปลงใจจะตั้งรกรากเปิดโรงเตี๊ยมที่นี่
ซิ่วไฉกำลังร้อนเงิน มีคนเอาไข่มุกราคาแพงระยับมาแลกกับร้านซอมซ่อ มีหรือจะปฏิเสธ
ทั้งสองฝ่ายจึงพากันเข้าไปในร้านเพื่อทำสัญญาซื้อขาย
โจวสิงไม่ได้เข้าไปร่วมวงด้วย
ค่ำคืนนี้เขามีภารกิจส
