กระบี่พิชิตมาร ไปแลกความคุ้มครอง
อย่าหาทำ คนไม่ผิด ผิดที่ครอบครองหยก ขืนเอาไปให้พวกจอมปลอมเข้า เขาอาจโดนฆ่าชิงคัมภีร์ฟรีๆ
โจวสิงส่ายหน้า สรุปแล้ว ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนดีที่สุด
ถ้าเขามีฝีมือเก่งกาจ จะต้องกลัวหอโลหิตไปไย
คิดได้ดังนั้น โจวสิงก็ลุกขึ้น เก็บโฉนดที่ดินและตั๋วเงินของตาแก่ถังใส่ห่อผ้า แล้วคว้าป้ายวิญญาณอาจารย์ใส่ลงไปด้วย
ตาแก่ถัง ทนลำบากหน่อยนะ เดี๋ยวพาไปเที่ยว
อยู่เมืองหลวงต่อไม่ได้แล้ว
ตลอดเดือนที่ผ่านมา เขาหมกตัวอยู่แต่ในร้านเหล้าเพื่อเตรียมยาและดูแลศพอาจารย์ แทบไม่มีใครในเมืองหลวงรู้จักหน้าค่าตาเขา แม้แต่พวกหอโลหิตก็น่าจะรู้แค่ชื่อ
ถ้าหนีไปตอนนี้ โอกาสรอดสูง
เขาต้องการฝึกยุทธ์ แต่ คัมภีร์กระบี่พิชิตมาร ฝึกไม่ได้ ก็ต้องไปหาเล่มอื่น
และเป้าหมายก็ชัดเจนอยู่แล้ว
นักพรตทุศีล หรืออีกชื่อหนึ่งคือ ตาเฒ่าวาดภาพ แห่ง ตำบลเจ็ดจอมยุทธ์
ตอนที่ตาแก่ถังเล่าเรื่องยอดฝีมือในราชสำนักต้าหมิง เขาเอ่ยถึง กัวจวู้เสีย (จอมยุทธ์กัวผู้ยิ่งใหญ่) แห่งมือปราบหกประตู โจวสิงเลยลองถามถึงตำบลเจ็ดจอมยุทธ์
ปรากฏว่ามีอยู่จริง ตั้งอยู่ที่เมืองกวงหยาง ห่างจากเมืองหลวงไปทางตะวันตกเฉียงใต้สามร้อยลี้ เป็นทางผ่านเข้า
