มา พอกลับมาอีกทีก็กลายเป็นศพเย็นชืด
โจวสิงสูดหายใจลึก ยื่นหน้าปกหนังสือให้อาหกดู
ทันทีที่เห็นชื่อวิชา อาหกตาเบิกโพลง ร้องเสียงหลง คัมภีร์กระบี่พิชิตมาร
ของลิ้มเอ๊กโต๊ง ปรมาจารย์ผู้ไร้พ่ายคนนั้นน่ะรึ
อาหกยืดตัวตรงด้วยความตื่นเต้น
โจวสิงพยักหน้า
เมื่อเห็นว่าโจวสิงถือแค่สมุดสองเล่มและไม่มีพิรุธ อาหกจึงสั่งการ แยกสมุดออกจากกัน ถือไว้มือละเล่ม
โจวสิงทำตามอย่างว่าง่าย อาหกเห็นว่าไม่มีกลไกซ่อนอยู่จึงพยักหน้าให้ลูกน้อง ไปเอามา
ชายฉกรรจ์ทั้งสองรีบปรี่เข้าไปหาโจวสิงด้วยความกระหาย ใครบ้างจะไม่อยากสัมผัสสุดยอดวิชาในตำนาน
โจวสิงยื่นสมุดให้คนละเล่ม
ทั้งสองคนรีบเปิดดูเนื้อหาข้างในเพื่อตรวจสอบความถูกต้อง อาหกเองก็ชะโงกหน้ามองด้วยความลุ้นระทึก
คัมภีร์แบ่งเป็นสองเล่ม เล่มแรกคือเคล็ดลมปราณเดินลมปราณ เล่มสองคือเพลงกระบี่เจ็ดสิบสองท่า
ชายร่างยักษ์ที่เปิดเล่มแรกอ่านประโยคเปิดหัว แล้วทำหน้าเหมือนเห็นผี สีหน้าตกตะลึง พรึงเพริด และงุนงง เหมือนกับโจวสิงตอนเห็นครั้งแรกไม่มีผิด
เอามาให้ข้า อาหกทนไม่ไหว คว้าสมุดไปดูเอง
และเมื่อสายตาปะทะกับประโยค จักต้องตอนตนเองเสียก่อน สีหน้าของเขาก็ถอดแบบมาจากตาแก่ถังเป
