หายาก
ด้วยทักษะการสอนของจ้ายหลง การไปเป็นครูฝึกในกองทัพถือว่าเหมาะสมที่สุด
ถ้าหลี่หมู่เป็นคนแนะนำให้ฉินจ้านเย่ เผลอ ๆ ฉินจ้านเย่อาจจะต้องเป็นฝ่ายติดหนี้บุญคุณหลี่หมู่ด้วยซ้ำ
แถมจ้ายหลงก็ไม่ต้องไปเริ่มจากพลทหารด้วย
พอเห็นหลี่หมู่พยายามเค้นสมองหาทางออกให้ตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย
จ้ายหลงก็เผยยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
เขายื่นมือไปตบไหล่หลี่หมู่เบา ๆ
“พอเถอะ ไม่ต้องพยายามโน้มน้าวครูหรอก ครูตัดสินใจแล้ว”
“ความจริงครูก็อยากย้ายออกจากเมืองนี้มาตั้งนานแล้ว”
“อาการป่วยของครู โรงพยาบาลที่นี่รักษาไม่หายหรอก มีแต่ตัวครูเองที่รู้ว่าจะต้องทำยังไง”
“ที่ครูจะไปเมืองหลินหยวน ก็เพื่อไปรักษาตัวนั่นแหละ”
หลี่หมู่ขมวดคิ้วแน่น
ถ้าเป็นแบบนี้เขาก็คงรั้งไว้ไม่ได้แล้ว
หลังจากเงียบไปพักใหญ่ หลี่หมู่ก็ถอนหายใจออกมา
“แล้วครูจะเดินทางตอนไหนครับ?”
จ้ายหลงเหลือบมองนาฬิกา
“เรือเหาะออกทุ่มนึง เหลือเวลาอีกชั่วโมงครึ่ง”
“งั้นครูต้องเลี้ยงข้าวผมอีกมื้อนะ!”
หลี่หมู่พูดด้วยน้ำเสียงเอาแต่ใจนิด ๆ
“ฮ่าฮ่าฮ่า ได้สิ! เดี๋ยวเราไปดวลเหล้ากันหน่อย!”
จ้ายหลงหัวเราะร่วน
พอเห็นใบหน้าดื้อรั้นของหลี่หมู่ ก็รู้สึกเหมือนเห็นเด็กที่ถ
