ของจ้าวอี้ไปไว้ที่ตัวเองคนเดียวด้วย
ตอนนี้จ้าวอี้คงลืมเรื่องเซียวหลิงถงไปแล้ว ในหัวคงมีแต่ความแค้นที่อยากจะลงกับหลี่หมู่เท่านั้น
หลี่หมู่หันกลับมา
เห็นเซียวหลิงถงมองเขาด้วยตาแดง ๆ
เขาก็เดินเข้าไปกอดคอเซียวหลิงถง แล้วพาเดินเข้าโรงเรียน
นักเรียนคนอื่น ๆ ก็เดินตามไปติด ๆ
หลินอวี้หย่าถามหลี่หมู่ด้วยความเป็นห่วง
“นี่ ถ้าจ้าวอี้มันพูดจริงขึ้นมาจะทำไงล่ะ?”
“ถ้ามันส่งผลต่อการจัดสรรทรัพยากรของโรงเรียนเราจริง ๆ ล่ะ”
หลี่หมู่แบมือยักไหล่
“นั่นมันหน้าที่ของท่านผอ. อิ๋นต่างหาก”
“เฮ้อ ภาวนาให้ผอ. รอดพ้นวิกฤตครั้งนี้ไปได้ก็แล้วกัน!”
พอได้ยินคำตอบ หลินอวี้หย่ากับเพื่อน ๆ ก็เหมือนโดนฟ้าผ่า
ทุกคนยืนอึ้งเป็นหิน!
มองแผ่นหลังของหลี่หมู่ รู้สึกถึงความเท่แบบไม่แคร์โลกของหมอนี่จริง ๆ
เซียวหลิงถงก็หลุดขำออกมา
ไม่ว่าหลี่หมู่จะแคร์จริงหรือเปล่า
แต่ถ้าไม่มีหลี่หมู่ อันดับของโรงเรียนเฮยสุ่ยก็ไม่มีทางกระเตื้องขึ้นอยู่แล้ว
ต่อให้โดนกลั่นแกล้งแล้วมันจะเป็นไรไปล่ะ
ข้อเสียข้อเดียวก็คือ
ถ้าครั้งนี้โรงเรียนเฮยสุ่ยไม่ได้ติดท็อปเท็นจริง ๆ
คนภายนอกก็จะมองว่าโรงเรียนเฮยสุ่ยแค่ดีใจเก้อไปเอง
แล้วก็กลายเป็นตัวตลกให้ชา
