ลังวิชากลับเข้าสู่กาย ก่อนหันมามองบรรพชนถิงโยวผู้คุ้มกันอยู่ข้างกาย พร้อมรอยยิ้มกล่าวว่า “บรรพชน บัดนี้ท่านบรรลุความเข้าใจไปถึงไหนแล้วหรือ?”
ก่อนหวนกลับชาตินี้ เขาเคยขอให้บรรพชนถิงโยวช่วยพิจารณาวิธีรวมสวรรค์เจ็ดยอแสงเข้ากับตำแหน่งมรรคผลกระบี่ แม้กระทั่งยืมตำหนักเหยียนโม่แสร้งครองตำแหน่งโอสถทองคำให้บรรพชนใช้ชั่วคราว และด้วยปัญญาของบรรพชนผู้นี้ บัดนี้ย่อมควรได้ผลแล้ว
สมแล้วที่เป็นเช่นนั้น
“พอมีเค้าลางอยู่บ้าง”
เพียงเห็นบรรพชนถิงโยวมีสีหน้าเคร่งขรึม เอ่ยเสียงต่ำ “ทว่ามีเพียงร่างแรก หากจะบ่มเพาะเป็นเคล็ดวิชาปราณแท้ชั้นสองสำเร็จสมบูรณ์ เกรงว่ายังต้องใช้เวลา”
“ทว่าข้ามีสิ่งหนึ่งที่พลอยได้มา ซึ่งในยามนี้คงมีประโยชน์ต่อเจ้าอย่างยิ่ง”
สิ้นคำ บรรพชนถิงโยวก็รวบรวมจิตเทวะหนึ่งสายส่งออกมา ลวี่หยางรับไว้ ตรวจด้วยจิตเทวะพลันสีหน้าชะงักเล็กน้อย
“นี่คือ…”
คัมภีร์ตำหนักเหยียนโม่
ทว่าภายในกลับถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ แม้ยังต้องใช้เก้าผู้ที่วางรากฐานสมบูรณ์เช่นเดิม แต่กลับตัดข้อกำหนดเรื่องแก่นแท้ทองคำออกไป ลดมาตรฐานการแสร้งครองลง
คัมภีร์ตำหนักเหยียนโม่ฉบับดัดแปลงนี้ ไม่อาจแสร้งครองครองตำแหน่งมรรคผลท้องถิ่นได้อีก
ทว่า… เขากลับสามารถแสร้งครองตำแหน่งมรรคผลนอกรีตได้!
“ข้าจำได้ว่าเจ้ากล่าวถึงแนวคิดแสร้งครองมรรคผลนอกรีตไว้ครั้งหนึ่ง ข้าจึงช่วยเจ้าไตร่ตรองดู ผลลัพธ์คือ ตำแหน่งมรรคผลนอกรีตนั้นง่ายกว่าตำแห
