ขับออกไปไกลจนสุดสายตา พลางปาดเหงื่อเย็นเฉียบ
โชคดีนะเนี่ยที่เมื่อกี้เขายังไม่ได้ลงไม้ลงมือ!
หลี่หมู่นั่งเอนหลังพิงเบาะรถ
รถทหารแล่นฉิวออกจากสถานีตำรวจสาขา
พอขึ้นทางด่วน หลี่หมู่ก็ถามขึ้น “ท่านรองจาง มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?”
หลี่หมู่ไม่คิดหรอกว่ารองผู้บังคับหมวดจางจะมาแค่เพื่อเคลียร์ปัญหาให้เขาอย่างเดียว
“เรื่องน่ายินดีน่ะ”
รองผู้บังคับหมวดจางพูดจบ ก็คงรู้สึกว่าตัวเองพูดสั้นไปหน่อย เลยอธิบายเพิ่ม
“ท่านผู้บัญชาการกำลังจัดงานฉลองน่ะ”
“พอรู้ข่าวว่าเธอมีเรื่องชกต่อยที่ลานกว้าง ก็เลยสั่งให้ฉันมารับตัวเธอ”
หลี่หมู่พยักหน้ารับ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความอธิบายสถานการณ์ให้แม่ฟัง
รถทหารมุ่งหน้าสู่เขตบ้านพักทหารที่หวังหลงเฉิงพักอาศัยอยู่
ไม่ไกลจากเขตบ้านพัก มีโรงแรมหรูหราตั้งตระหง่านอยู่
ด้านหน้าโรงแรมเต็มไปด้วยรถยนต์ราคาแพงจอดเรียงราย
ถึงจะไม่ได้เป็นรถหรูระดับซูเปอร์คาร์ แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นรถประจำตำแหน่งของข้าราชการระดับสูง ดูน่าเกรงขามสุด ๆ
รองผู้บังคับหมวดจางหาที่จอดรถเสร็จ ก็พาหลี่หมู่เดินเข้าไปในโรงแรม ตรงขึ้นไปยังห้องโถงจัดเลี้ยงชั้นสองทันที
ห้องโถงชั้นสองตกแต่งอย่างหรูหราคลาสสิก ดูแวบเดียวก็
