งเขม็งมาที่หยางซู่อิง
สายตาคู่นั้นเหมือนอยากจะกินเลือดกินเนื้อนางให้ตาย
ก็เพราะไอ้ลูกรักของแกนั่นแหละ วันนี้ตระกูลหลี่ถึงได้หน้าแตกหมอไม่รับเย็บแบบนี้!
หยางซู่อิงไม่หลบตา จ้องกลับอย่างไม่เกรงกลัว
ตอนอยู่ตระกูลหลี่ยังไม่กลัว แล้วตอนนี้จะกลัวอะไร?
หยางโหย่วหรงพูดขึ้นมาลอย ๆ ด้วยน้ำเสียงเหน็บแนม
“มองอะไร! ยายแก่ไร้น้ำยา!”
“ลูกชายคนโตก็ปอดแหก ลูกสะใภ้คนที่สองก็เนรคุณ ส่วนไอ้หลานรักนั่นก็เป็นได้แค่ขยะ ต่อให้มีพรสวรรค์ระดับ S ก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก”
“แล้วก็อีหลานสาวจอมโง่สองคนนั่นอีก เมื่อกี้เห็นเอาแต่ส่งซิกให้หลี่หมู่ยิก ๆ”
“คนโง่ยังดูออกเลยว่า พวกมันไม่เคยไปตามหลี่หมู่กลับตระกูลตามที่แกสั่งเลย!”
“คำพูดของแกในสายตาพวกมัน ก็คงมีค่าพอ ๆ กับเสียงตดนั่นแหละ”
“ไอ้พวกขยะเปียกพวกนี้มารวมตัวกันอยู่ในตระกูลเดียวกันได้”
“ก็ต้องยกความดีความชอบให้แกนี่แหละนะ”
“มีแกอยู่ ตระกูลหลี่คงได้เจริญฮวบ ๆ เป็นอมตะนิรันดร์กาลแน่ ๆ!”
คำพูดของหยางโหย่วหรงทั้งแสบทั้งคัน แถมยังทำหน้าตาเยาะเย้ยสุด ๆ
แถมตบท้ายด้วยการมองบนอย่างมีจริต!
แม่เฒ่าหม่าโกรธจนหายใจหอบถี่ สีหน้าซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด!
น้าสาวของหลี่หมู