อิ๋นฉางหมิงก็นึกขึ้นได้ เลยยิ้มและตะโกนตามหลัง
“อ้อ พรุ่งนี้เช้าอย่าลืมงานเลี้ยงของโรงเรียนนะ! เธอเป็นพระเอกของงานเลยนะ!”
“รับทราบครับ!”
หลี่หมู่ชูมือตอบรับ
หลังจากผละจากกลุ่มผู้บริหารโรงเรียนเฮยสุ่ย หลี่หมู่ก็เดินตรงดิ่งไปหาครอบครัว
วินาทีนี้ เขารู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่
แม่ที่ยืนน้ำตาคลอเบ้า มองเขาด้วยสายตารักใคร่และห่วงใย
ลูกพี่ลูกน้องที่กระโดดโลดเต้นอย่างร่าเริง
น้าเขยที่มองเขาด้วยความชื่นชมและยกนิ้วโป้งให้
น้าสาวที่ร้องไห้ด้วยความปีติและภาคภูมิใจในตัวเขา
ทุกคนดูแปลกตา แต่กลับให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด ความอบอุ่นที่หลี่หมู่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน กำลังโอบกอดเขาไว้อย่างแนบแน่น
หลี่หมู่วิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหาหยางซู่อิง
“แม่! ผมบอกแล้วไงว่าไม่ต้องห่วง”
หยางซู่อิงพยักหน้า เอื้อมมือไปบีบแก้มหลี่หมู่ด้วยความหมั่นเขี้ยว
แล้วปาดน้ำตาที่หางตา พลางหัวเราะ
“ไม่ได้ห่วงสักหน่อย! ลูกชายแม่เก่งจะตายไป!”
“พี่หมู่! พี่ขี้ฮก! พี่มีม้าศึกกลายพันธุ์แล้วไม่ยอมบอกผมเหรอ!”
เฉินเจียเฟิงพุ่งเข้ามากอดแขนหลี่หมู่ เอาหน้ามาถูไถกับหน้าเขาอย่างตื่นเต้น
ก่อนหน้านี้หลี่หมู่ไม่เคยเอาม้าออกมาโชว์ให้พวกเขาดูเลย
ก็เล
