้รู้จักกับบิ๊กบอสทั้งสอง
ในแง่ของตำแหน่ง ทั้งสองท่านนี้ถือว่าระดับเดียวกัน แต่ถ้าพูดถึงอำนาจและอิทธิพลที่อยู่ในมือ กระทรวงทรัพยากรนั้นใหญ่กว่ากระทรวงศึกษาธิการอยู่หลายขุม
หลี่หมู่โค้งคำนับทำความเคารพทีละคนอย่างนอบน้อม
รองรัฐมนตรีทรัพยากรเป็นคนตรงไปตรงมา เขาเดินเข้าไปตบไหล่หลี่หมู่เบา ๆ แล้วเอ่ยปากชม
“เยี่ยมมาก! ฝีมือของเธอนี่ทำเอาฉันเปิดหูเปิดตาเลยล่ะ!”
“แต่ฉันมีเรื่องสงสัยนิดหน่อย อยากจะถามเธอหน่อยน่ะ”
“เชิญท่านรัฐมนตรีถามมาได้เลยครับ”
หลี่หมู่พยักหน้ารับอย่างไม่สะทกสะท้าน
เมื่อรัฐมนตรีตัวจริงไม่อยู่ การเรียกท่านรองว่ารัฐมนตรีก็ถือเป็นการให้เกียรติอย่างหนึ่ง
รองรัฐมนตรีทรัพยากรชี้มือไปที่จางเถิง
“ท่านผู้อำนวยการจางเถิงคนนี้ บอกว่าก่อนหน้านี้เธอเป็นนักเรียนของโรงเรียนวูตาวเถิงหลง ใช่ไหม?”
“ใช่ครับ!” หลี่หมู่ตอบรับ
จางเถิงรีบพูดแทรกขึ้นมาด้วยความร้อนรน “หลี่หมู่ ทำไมเธอทำแบบนี้ล่ะ ตอนอยู่โรงเรียนวูตาวเถิงหลง ฉันเคยดูแลเธอไม่ดีตรงไหน?”
“มีเรื่องอะไรทำไมไม่มาคุยกับฉันล่ะ?”
จางเถิงพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
ช่วงหลายวันมานี้เขาต้องเจอเรื่องที่ทำให้หัวใจแทบวายมาแล้ว ตอนแรกก็ดีใจที่โรงเรียนมีเด็กพรสวรรค์ระ
