ยอดฝีมือคุยกัน แค่มองตาก็รู้ใจ
จางจือเหวยก้มหัวหลบวูบทันที
พลองดอกหนามของหลี่หมู่ฟาดเปรี้ยงเข้ากลางลำตัวงูยักษ์อย่างแรง
ปึง!
เสียงกระแทกดังสนั่น
พลองดอกหนามบดขยี้เกล็ดงูยักษ์จนแหลกละเอียด จมลึกเข้าไปในเนื้อ
เลือดสด ๆ สาดกระเซ็น
จากนั้นพลองก็ถูกแรงสะท้อนเด้งกลับ จางจือเหวยรีดเร้นพลังปราณทั้งหมดในร่าง
อาศัยจังหวะที่งูยักษ์ดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวดจนคลายการรัด คว้าหมับเข้าที่พลองดอกหนาม
แล้วออกแรงดึงตัวเองให้หลุดออกจากการรัดของงูยักษ์
หลี่หมู่กำพลองดอกหนามแน่น ออกแรงกระชากจางจือเหวยออกมาสุดแรง ทั้งคู่ลอยละลิ่วถอยห่างจากงูยักษ์ไปไกลหลายเมตร
“รับ!”
ลู่เฉินเฟิงที่กำลังพัวพันอยู่กับงูยักษ์อีกตัว ดึงทวนยาวของจางจือเหวยออกมาได้แล้ว
ตะโกนบอกพร้อมกับโยนทวนกลับไปให้ จางจือเหวยเอื้อมมือรับไว้ได้พอดี
“แทงไอ้ตัวใหญ่เข้าไหม?”
หลี่หมู่หันไปถามจางจือเหวย
ทวนเล่มนั้นถูกดึงออกมาจากเจ็ดนิ้วของงูยักษ์ตัวที่เล็กกว่า แสดงว่าพลังโจมตีของจางจือเหวยสามารถเจาะเกล็ดงูยักษ์เข้าได้
“เข้า!” จางจือเหวยกัดฟันตอบ
“ลุยเลย ฉันจะตรึงมันไว้เอง! เจ้าอ้วน นายถ่วงเวลาอีกตัวไว้ก่อนนะ!” หลี่หมู่สั่งการเฉียบขาด
จางจื