พื้นดินรอบ ๆ ยุบเป็นวงกว้าง ฝุ่นควันตลบอบอวล
พรสวรรค์ระดับ S ‘เหล็กพันหลอม’
ภายใต้การปกป้องของแสงสีเขียว แขนของลู่เฉินเฟิงไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย
ทว่า…
“ช่วยที! ขาติด!” ลู่เฉินเฟิงรับการโจมตีจากงูยักษ์อีกตัว แล้วตะโกนบอกจางจือเหวย
จางจือเหวยได้โอกาสพักหายใจ พอหันไปมองก็เห็นว่า ขาของลู่เฉินเฟิงจมมิดลงไปในดินจนถึงเข่าแล้ว!
รู้ดีว่าเวลานี้ไม่ใช่เวลามาเกรงใจ จางจือเหวยตะโกนบอก “ระวังเป้า!”
พร้อมกับสอดทวนเข้าไปหว่างขาของลู่เฉินเฟิง แล้วงัดขึ้นสุดแรง!
“เฮ้ย! เบา ๆ หน่อย ระวังของสงวนฉันด้วย!!”
ลู่เฉินเฟิงเสียวสันหลังวาบ ร้องลั่น ก่อนจะถูกจางจือเหวยงัดตัวลอยขึ้นมาจากพื้น
ทั้งคู่กลิ้งหลบออกมาจากการปะทะ ลู่เฉินเฟิงใช้ร่างกายตัวเองเป็นโล่รับการโจมตีของงูยักษ์ทั้งสองตัว แล้วตะโกนถามจางจือเหวย
“นายเป็นอะไรไหม!”
“ไม่เป็นไร!”
“ไม่เป็นไรก็สู้สิวะ!!” ลู่เฉินเฟิงตวาดลั่น
พลังป้องกันของเขาแข็งแกร่งก็จริง แต่มันก็กินพลังงานเยอะมาก
ไอ้งูยักษ์ระดับสามตัวแรกน่ะ เขารับมือไหวสบาย ๆ แต่ไอ้ตัวระดับสามขั้นสมบูรณ์นี่สิ เขาทนได้อีกไม่นานแน่!
ถ้าไม่รีบจัดการให้จบ พวกเขาทั้งคู่ต้องตายแน่
พลังโจมตีของเขาไม่ค่อยสูง
