ทบฉีก!
ลู่เฉินเฟิงกระทืบเท้าซ้ายขวาลงพื้นอย่างแรง แล้วเอามือทั้งสองข้างจิกพื้นดินไว้
แขนขาทั้งสี่เกาะยึดพื้นดินแน่นเหมือนลวดเย็บกระดาษ เพื่อต้านแรงดูด
แต่จางจือเหวยกลับกลิ้งตัวไปมาได้แค่ไม่กี่ครั้ง ก็ถูกแรงดูดมหาศาลนั้นดูดจนลอยละลิ่ว
งูยักษ์ตวัดลำตัวเข้าม้วนรัดจางจือเหวยเอาไว้ทันที
ลำตัวของมันรัดแน่น หมายจะบดขยี้จางจือเหวยให้แหลกคาอก
“อ๊ากกก!”
จางจือเหวยเงยหน้าคำรามลั่น แสงสีทองบนร่างเปล่งประกายเจิดจ้า ภายในร่างมีเสียงดังคล้ายเหล็กกระทบเหล็ก
แต่การรัดของงูยักษ์นั้นทรงพลังเกินไป
แม้ว่าเกล็ดงูจะถูกแสงสีทองของจางจือเหวยบาดจนเลือดสาดกระจาย
แต่มันก็ไม่ถึงขั้นเป็นบาดแผลฉกรรจ์
ลู่เฉินเฟิงเองก็ตะโกนลั่นด้วยความร้อนรน พยายามจะเข้าไปช่วย แต่ก็ถูกงูยักษ์ที่ใกล้ตายอีกตัวดิ้นพล่านสะบัดหางขวางทางไว้
จางจือเหวยสัมผัสได้ถึงพลังรัดอันน่าสะพรึงกลัวของงูยักษ์ เขาเปล่งเสียงคำรามด้วยความแค้นใจ!
เขาคืออัจฉริยะระดับ S ที่ยังไม่ทันได้เติบโต
ต้องมาตายเพราะความประมาทเลินเล่อเพียงครั้งเดียวแบบนี้ เขาจะยอมรับได้ยังไง?
งูยักษ์ระดับสามขั้นสมบูรณ์ชูคอขึ้นสูง ส่งเสียงขู่ฟ่ออย่างเกรี้ยวกราด
ดูเหมือนมันต้องการจะแก้แค้นให้คู