ส่วนพวกที่เหลือรอดมาได้ ก็เรียกได้ว่าเป็นสายเลือดใหม่ที่เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นและความกล้าหาญ
แต่ถึงจะบอกว่าไม่กลัว พอต้องมาเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์จริง ๆ ทุกคนก็แอบประหม่ากันอยู่ดี
พอฉินจ้านเย่ชูดาบตะโกนปลุกใจ ทุกคนก็เลยตะโกนโห่ร้องตามเพื่อระบายความเครียด
“คว้าชัยกลับมา!”
“เต่าน้อยเอ๋ย!”
“เซนิกาเมะ!!!”
วินาทีนั้น นักเรียนทุกคนก็พร้อมใจกันแหกปากตะโกนอะไรก็ไม่รู้มั่วซั่วไปหมด บางคนก็หัวเราะลั่น
ทุกคนใช้เสียงหัวเราะและคำพูดกวน ๆ เพื่อต้านทานความกดดันอันมหาศาลจากแดนเหวที่มองไม่เห็น!
ก่อนจะพากันวิ่งกรูกันเข้าไปในโซนค่ายกลเทเลพอร์ตครึ่งวงกลมที่มีค่ายกลกว่าสิบจุดตั้งเรียงรายอยู่
ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา มีนักเรียนจากโรงเรียนเฮยสุ่ยมาขอจับกลุ่มกับหลี่หมู่เยอะมาก
แต่หลี่หมู่ก็ปฏิเสธไปหมด
เขาเหมาะที่จะเป็นหมาป่าเดียวดายมากกว่า
ดังนั้น ในขณะที่นักเรียนหลายคนกำลังยืนจับกลุ่มกันอยู่หน้าค่ายกล
หลี่หมู่ก็ก้าวเท้าเข้าไปในค่ายกลเทเลพอร์ตเรียบร้อยแล้ว…
