ัวหน้าอะไรนะ? เรียนเชิญหลี่หมู่ไปหารือเรื่องสำคัญงั้นเหรอ??
“อ๊ะ! ได้สิ ได้ ๆ ๆ รีบไปเถอะ งานสำคัญต้องมาก่อน!”
อิ๋นฉางหมิงได้สติ รีบดันไหล่หลี่หมู่เบา ๆ
หลี่หมู่ควักป้ายม้าออกมาสะบัด
พรึ่บ!
เหย่ากู่กระโจนพรวดออกมา
ทำเอานักเรียนเฮยสุ่ยร้องว้าวกันเป็นแถว
ม้าศึกสีดำแผงคอสีเงิน มีทั้งเขาทั้งกระดูกปูดโปน ดูน่าเกรงขามและเท่ระเบิด
จะมีเด็กม.ปลายสักกี่คนกันเชียวที่มีม้าศึกเป็นของตัวเอง??
“ผมขี่ม้าตามคุณไปเลยละกัน” หลี่หมู่หันไปบอกผู้บังคับหมวดพยัคฆ์
“ได้ครับ!” ผู้บังคับหมวดพยัคฆ์พยักหน้ารับ หางตายังแอบชำเลืองมองเหย่ากู่ด้วย
ดูท่าทางม้าตัวนี้จะสง่างามกว่าม้าของเขาซะอีก
ไม่นึกเลยว่าหลี่หมู่จะมีม้าศึกกลายพันธุ์กับเขาด้วย
หรือว่าไอ้หนุ่มนี่จะแอบไปสมัครเป็นทหารกองหนุนล่วงหน้าแล้ว?
ถ้าเป็นงั้น ที่ศาสตราจารย์สวีกับบิ๊กบอสคนอื่น ๆ เชิญไปก็พอจะมีเหตุผลอยู่บ้าง…
เดี๋ยวนะ?
เหตุผลบ้าอะไรล่ะ?
ไอ้หนุ่มนี่มันระดับสัตว์ประหลาดชัด ๆ!!
หลี่หมู่กระโดดขึ้นหลังม้าอย่างคล่องแคล่ว
ก้มมองลงมาที่ซุนถงที่กำลังยืนหน้าถอดสี แล้วเอ่ยเสียงเรียบ
“หัวหน้าซุน”
“ห๊ะ… ห๊ะ??”
ซุนถง หัวหน้าฝ่ายแนะแนวของโรงเรียนจินหัว ถึงกับหน้าซ
