หล่าโจวเตรียมจะปรี๊ดแตก ฉินจ้านเย่ก็รีบกระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างหูเขา
ตาของเหล่าโจวก็ลุกวาวขึ้นมาทันทีเมื่อมองมาที่หลี่หมู่
แต่ก็ยังแอบลังเล “แกไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม? พึ่งไอ้หนูนี่เนี่ยนะ?”
“เฮ้ย มันไม่เด็กแล้วนะเว้ย ตอนนี้ทั้งหัวหน้าซ่งและศาสตราจารย์สวีต่างก็ชมมันเปาะเลยล่ะ!”
“วันหน้าถ้ามันไปพูดชื่นชมแกต่อหน้าศาสตราจารย์สวีกับหัวหน้าซ่งสักประโยคสองประโยค”
“แล้วหัวหน้าซ่งกับศาสตราจารย์สวีก็เอาไปพูดต่อให้แกอีกที น้ำหนักมันต่างกับที่ฉันพูดลิบลับเลยนะเว้ย”
“จริงไหมหลี่หมู่?”
ฉินจ้านเย่พูดจบก็ขยิบตาบุ้ยใบ้ให้หลี่หมู่
หลี่หมู่ยิ้มกริ่มพยักหน้ารับ แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ฉินจ้านเย่บอกว่าจะให้ม้าศึกระดับดีนี่นา นี่เล่นขยับไซส์มาเป็นระดับพิเศษเลยเหรอเนี่ย
เหล่าโจวเริ่มหวั่นไหว ถ้าหัวหน้าซ่งกับศาสตราจารย์สวียอมพูดถึงศูนย์เพาะพันธุ์ม้าของพวกเขาให้ผู้ใหญ่ฟังจริง ๆ มันก็ถือว่าเป็นโอกาสทองฝังเพชรเลยนะ
“หึ! ถึงยังไงก็ใช่ว่าจะมาขอระดับพิเศษกันดื้อ ๆ แบบนี้ ไอ้เด็กนี่ไม่ใช่ลูกเมียน้อยแกใช่ไหมเนี่ย?”
“เหอะ ถ้าฉันมีลูกเก่งขนาดนี้ ฉันคงนอนหัวเราะจนตื่นเลยล่ะ” ฉินจ้านเย่หัวเราะร่วน
เหล่าโจวกลอก
