อเชิญ
หลี่หมู่ประคองเสื้อคลุมออกมาด้วยสองมือ
เนื้อผ้าของเสื้อคลุมนุ่มลื่นมือ มีพลังงานแปลกประหลาดไหลเวียนอยู่ มันค่อย ๆ แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของหลี่หมู่
หลี่หมู่ลองเอามาคลุมไหล่ดู
ขนาดกำลังพอดี ความยาวกำลังสวย ถ้าไม่ดึง มันก็จะคลุมไหล่และแขนเอาไว้หลวม ๆ
แต่พอลองดึงนิดเดียว มันก็สามารถคลุมตัวเขาได้มิดชิด ให้ความรู้สึกอุ่นสบายมาก
หลี่หมู่เผลอสะบัดเสื้อคลุมไปด้านหลังเบา ๆ
เสื้อคลุมสะบัดพลิ้วไปด้านหลัง พร้อมกับขยายขนาดกว้างขึ้นหลายเมตรในพริบตา!
พอสะบัดมืออีกครั้ง เสื้อคลุมก็หดกลับมาขนาดเท่าเดิม
ฉินจ้านเย่ที่ยืนดูอยู่ถึงกับอึ้งไปนิดนึง แอบชื่นชมโหงวเฮ้งของหลี่หมู่ในใจ
หลี่หมู่รูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาหล่อเหลา แถมยังเป็นอัจฉริยะด้านกระบองอีก
ภาพตอนที่เขาสะบัดเสื้อคลุมเมื่อกี้
ทำให้ฉินจ้านเย่จินตนาการเห็นภาพขุนศึกหนุ่มควบม้าศึกถือทวนยาว เสื้อคลุมปลิวไสวไปตามสายลม ทะยานเข้าสู่สมรภูมิแดนเหวขึ้นมาเลย
เขาพยักหน้าด้วยความชื่นชม
“ไปเถอะ ถึงเวลาไปเลือกอาวุธของนายแล้ว!”
