่าลืมบุญคุณครูบาอาจารย์’ หรือ ‘มีบุญคุณต้องทดแทน’ ให้ฟังตั้งครึ่งค่อนชั่วโมง
ผ่านไปแค่สองวัน กลายเป็นว่าเขากับซุนหลงมี ‘มูลค่า’ ต่างกันไปซะแล้ว
โคตรจะคลาสสิกเลยว่ะ
เหลียงไห่ทำหน้าเหยียดหยาม ชูนิ้วขึ้นมาสองนิ้ว
“ฉันให้แกเลือกสองทาง”
“ทางแรก ไปขอโทษซุนหลงกับหลี่เสี่ยวหงซะ! ฉันไม่สนว่าแกจะใช้วิธีไหน แต่ต้องทำให้พวกเขายอมยกโทษให้แกให้ได้!”
“ทางที่สอง ไสหัวออกไปจากโรงเรียนนี้เดี๋ยวนี้!”
“นี่คือโอกาสสุดท้ายที่ฉันจะให้…”
เหลียงไห่มองด้วยสายตาดูถูก ส่ายหัวไปมายังพูดไม่ทันจบ
“ผมเลือกข้อสอง!”
หลี่หมู่ตอบเสียงฉะฉานหนักแน่น
แววตาของเหลียงไห่ลุกโชนไปด้วยความโกรธ เขาจ้องหลี่หมู่อีกครั้งอย่างเอาเป็นเอาตาย
“ผมบอกว่า ผมเลือกข้อสอง! รบกวนรีบเซ็นใบไล่ออกให้ผมด้วย ผมรีบ!”
หลี่หมู่จ้องตากลับอย่างไม่ลดละ เน้นทีละคำชัดเจน
เขารีบจริง ๆ นะ!
รับใบไล่ออกเสร็จ เขาจะได้รีบไปสมัครเรียนโรงเรียนอื่นต่อ
เขาต้องเข้าร่วมศึกแรกที่แดนเหวครั้งนี้ในฐานะนักเรียนให้ได้
มันสำคัญมาก
ลูกผู้ชายจะไร้อำนาจวาสนาไม่ได้แม้แต่วันเดียว!
ยิ่งในโลกไฮวูต่างมิติแบบนี้ ยิ่งสำคัญหนักเข้าไปอีก
และอำนาจสูงสุดของโลกนี้ ก็คือกองทัพจิ้นหยว
