อเห็นหลี่หมู่ ทั้งสองก็ชะงักมือพร้อมกัน
บรรยากาศอึมครึมลงชั่วขณะ
จู่ ๆ ขอบตาของน้าก็แดงก่ำ นางรีบเดินเข้ามาดึงหลี่หมู่ไปกอด ปลอบโยนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ไอ้พวกตระกูลหลี่บัดซบ ทำหลานน้าพังป่นปี้หมดแล้ว!”
น้ำเสียงสั่นเครือเต็มไปด้วยความปวดใจ
บาดเจ็บทางกายน่ะไม่เท่าไหร่
แต่โดนแย่งพรสวรรค์ระดับ S ไป นี่มันทำลายอนาคตกันชัด ๆ!
ชีวิตที่ควรจะรุ่งโรจน์ก้าวหน้าพุ่งทะยาน
กลับต้องกลายมาเป็นโคลนตมไปหน้าตาเฉย
น้าเขยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ไม่รู้จะปลอบยังไง ได้แต่เกาหัวแกรก ๆ
“หลานรัก ไม่เป็นไร! ต่อไปก็อยู่กับน้าเขยนี่แหละ มาเรียนตีเหล็ก!”
“ถึงยังไงก็ถือเป็นวิชาติดตัว”
หลี่หมู่รู้สึกอบอุ่นในใจ เขากลับเป็นฝ่ายตบไหล่ปลอบน้าแทน
“น้าครับ ผมไม่เป็นไรหรอก”
“น้าเขย วิชาตีเหล็กเนี่ยต้องสอนผมแน่นอน แต่เรียน… ผมก็จะไปเรียนต่อครับ”
น้าทั้งสองคนมองหน้ากันแล้วถอนหายใจ
ดูท่าหลี่หมู่คงยังรับความจริงไม่ได้ พรสวรรค์ระดับ F ขืนกลับไปเรียนต่อแล้วหวังจะผงาด มันยากยิ่งกว่าปีนขึ้นสวรรค์ซะอีก
แต่พวกเขาทำใจพูดทำร้ายจิตใจหลี่หมู่ไม่ได้จริง ๆ
“ได้! ไปเรียนก็ได้ แต่ต้องย้ายโรงเรียนนะ!”
“พวกลูกหลานตระกูลหลี่สันดานเสียนั่น ไม่มีทา
