มาลอย ๆ
“เจียฉีกับเจียเฟิงล่ะครับ?”
น้ากับน้าเขยมีลูกชายลูกสาวคู่หนึ่ง เรียนอยู่ ม.4 กับ ม.5
“ไปโรงเรียนแล้วล่ะ” น้าตอบ “น้ายังไม่มีเวลาเล่าเรื่องของหลานให้พวกนั้นฟังเลย”
“งั้นผมก็ควรไปแล้วเหมือนกัน”
หลี่หมู่หยิบมือถือมาดูเวลา ก็สายแล้วจริง ๆ
บอกลาน้าทั้งสองคนเสร็จก็วิ่งพุ่งออกไปทันที
“กินข้าวก่อนสิ!” น้าตะโกนไล่หลัง
“เดี๋ยวกินกลางทางครับ”
เสียงหลี่หมู่ลอยมาตามลม ส่วนตัวก็วิ่งออกไปถึงถนนแล้ว
โรงเรียนวูตาวเถิงหลง
คือโรงเรียนนักรบที่หลี่หมู่กำลังเรียนอยู่
หลี่เสี่ยวหง ลูกพี่ลูกน้องของหลี่หมู่ก็เรียนอยู่ที่นี่เหมือนกัน
วันเดียวกับที่หลี่หมู่ปลุกพรสวรรค์ระดับ S ได้ หลี่เสี่ยวหงก็ได้รับตำแหน่งประธานนักเรียนทันที
แต่วันนี้ ทันทีที่หลี่หมู่ก้าวเท้าเข้าโรงเรียน นักเรียนคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะดักรออยู่นานแล้วก็เดินตรงเข้ามาหา
“หลี่หมู่! เอ่อ… ประธานนักเรียนเรียกนายไปเป็นคู่ซ้อมน่ะ”
“ซ้อมให้ใคร?” หลี่หมู่ถามเสียงเรียบ
“ให้ซุนหลง…” นักเรียนชายตอบอึกอัก
แววตาของหลี่หมู่เย็นเยียบลงทันที
ซุนหลง ไอ้ลูกคุณหนูบ้านรวย
มันไม่กล้าลงไปสู้กับมอนสเตอร์ในเหวลึก แต่กลับชอบความรู้สึกซาดิสต์เวลาได้ชกคนให้
