อับเนอร์รับคำสั่งแล้วเดินออกไป โคเดิร์ตและพวกรีบตามไปทันที ตอนก่อนหน้าที่อับเนอร์ลงมือ พวกเขายังคอยดูอยู่ก็รู้สึกละอายใจมาก พวกเราตอบตกลงเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านแล้ว แต่กลับหดหู่ขี้ขลาดแบบนี้ จะมีหน้าไหนเรียกตัวเองว่าเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของท่าน
สาวสวยเทพระดับสูงก็ตกตะลึง มองมาที่หนิวลี่ด้วยความไม่อยากเชื่อพูดว่า
“คุณกลับ…”
“วางใจเถอะ แค่เศษขยะเท่านั้นเอง อืม ของนี่ไม่เลวเลย เอามาอีกแก้ว” หนิวลี่ยิ้ม
อับเนอร์ที่เดินออกจากบาร์มาแสดงสีหน้าสงบเงียบมองดูด้านนอก เวลานี้บาร์ถูกล้อมรอบด้วยเทพเจ้าหลายร้อยตน เทพเจ้าพวกนี้ล้วนอยู่ในระดับเทพเจ้าชั้นสูง ในนั้นมีครึ่งเทพสูงสุดอยู่หลายตน
“พี่ใหญ่วิลสัน มันคือไอ้หนุ่มคนนี้แหละที่ทำให้แฮมหมดสติ”
เทพเจ้าชั้นกลางร่างผอมคนหนึ่งชี้ไปที่อับเนอร์พร้อมพูดอย่างดุร้าย ครึ่งเทพสูงสุดที่ดูมีลมหายใจทรงพลังที่สุดในกลุ่มเทพเจ้าพวกนี้มองมาที่อับเนอร์ทันที ตกใจนิดหนึ่ง แล้วใบหน้าก็มืดครึ้มลง
“เทพเจ้าชั้นสูงเพียงตน สามารถจัดการแฮมได้ในท่าเดียว? เป็นไปได้ยังไง ตัวเองรู้ดีว่าแฮมแข็งแกร่งแค่ไหน แม้แต่เทพเจ้าชั้นสูงที่เชี่ยวชาญอำนาจเทพขั้นยอดเยี่ยม หากต้องการเอาชนะแฮม ก็ต้องจ่ายราคาบางอย่างด้วย”
“ดูเหมือนว่าไอ้นี่ปิดบังความแข็งแรงของตัวเองไว้! จะเป็นเทพสูงสุดหรือไม่? แต่ถ้าเป็นเทพสูงสุด ทำไมถึงต้องลดตัวลงมาซ่อนพลังยุทธ์ด้วย?”
“คุณก็คือวิลสันคนนั้นเหรอ?”
อับเนอร์เห
