มากิลโกรธจนอยากอาเจียนเลือด ตอนนี้อับเนอร์ที่ยืนอยู่บนยอดเขาเอ่ยขึ้น
“เฮ้ย พวกแก ใช่ ฉันพูดถึงพวกแกแหละ ลืมอะไรไปหรือเปล่า?”
วานามองมาที่อับเนอร์ด้วยความดูถูกและกล่าวว่า
“คิดว่าตัวใหญ่กว่าหน่อยฉันจะกลัวเหรอ? ทหารแมงป่อง จับมันมาให้ฉัน”
ทันใดนั้นจากกองทัพของเทพก็มีทีมงานที่ประกอบด้วยเทพระดับสูงหลายสิบคนบินออกมา รีบวิ่งไปที่ยอดเขาอย่างรวดเร็ว
“พวกขยะเอ้ย!”
อับเนอร์ยื่นมือ แสงสีดำก่อตัวขึ้นในมืออย่างรวดเร็ว กลายเป็นดาบแสงสีดำ
“ปาฏิหาริย์ฟันแนวเดียว!”
ดาบแสงสีดำในมือของอับเนอร์โบกไปมา กลายเป็นแผ่นใบมีดแสงสีดำ พุ่งออกไปทั่วทุกทิศ
“ชิว ชิว ชิว!!”
เสียงทะลุทะลวงร่างกายดังขึ้นเป็นทอด ๆ ทันใดนั้นเทพระดับสูงหลายสิบคนก็กลายเป็นเศษซากแขนขาที่กระจัดกระจายไปทั่ว
ที่เกิดเหตุ เงียบสนิท!!
ไอ้นั่นเป็นเทพเจ้าอันดับหนึ่ง!!!! คราวนี้เหยียบถูกแผ่นเหล็กแล้ว!!
วานาที่โอหังก็ไม่โอหังอีกต่อไป ปากอ้าค้าง ใบหน้าอันมืดมนของมากิลเปลี่ยนกลับมาเป็นความตื่นตระหนกอีกครั้ง ในใจก็เกิดความรู้สึกเสียใจ ทำไมต้องกลับมาด้วย ถ้ารู้แบบนี้วิ่งหนีไปไกล ๆ ไม่ดีกว่าเหรอ!
อับเนอร์ไม่สนใจความตกตะลึงของทุกคน ยื่นมือข้างหนึ่งชี้ไปที่วานาและกล่าวว่า
“ตอนนี้ให้ทางเลือกพวกแกหนึ่งทาง รับท่าโจมตีของฉันหนึ่งท่า หลังจากหนึ่งท่าแล้ว ใครที่ยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะไว้ชีวิตให้”
คำพูดนี้ทั้งใหญ่โตและโอหัง!
วานาและคนอื่น ๆ แม้จะสะดุ้งในใจ แต่ก็ไม่เ