มาร์จิลตกใจกลัวอย่างมาก พลางขอร้องปานจะสติแตก ชายวัยกลางคนและภรรยาไม่พูดอะไร บินขึ้นไปบนยอดเขาเพื่อตรวจสอบว่าใครบ้างที่โจมตีหมู่บ้านวิต มาร์จิลทันทีก็สิ้นหวัง จากนั้นก็มองไปที่คอร์ดอย่างโหดร้ายและกล่าวว่า
“ดี! พวกนายปฏิบัติไร้ความรู้สึก ก็อย่าโทษฉันที่ใจร้าย เดี๋ยวรอดู ฉันจะกระทำให้ที่นี่ราบเป็นหน้ากลอง”
มาร์จิลพูดจบก็บินเข้าไปในป่าข้าง ๆ หายไปอย่างรวดเร็ว คอร์ดทันใดใบหน้าก็เคร่งขรึม
มาร์จิลเป็นคนชอบจุกจิกเล็กน้อยมาตลอด มีเรื่องต้องล้างแค้นจนได้ ครั้งนี้ทำให้เขาขุ่นใจลึกซึ้ง ดูเหมือนคน ๆ นี้จะเกลียดชังแม้แต่หมู่บ้านวิเตท่านหมู่บ้านเจ้าปล่อยให้เขาไป กลับเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด เวลานี้เหล่าเทพในหมู่บ้านเตรียมพร้อมเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ละคนขึ้นสู่ตำแหน่งการต่อสู้ จากการสังเกตการณ์ นี่คือการโจมตีอีกครั้งของหมู่บ้านตันทาน กลุ่มเทพจำนวนมากเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วไปรอบ ๆ ปากหุบเขา
“ฮ่าฮ่าฮ่ากู๊ดไม่เจอกันนาน!”
เหล่าเทพทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากัน จากด้านกำลังดูแล้วไม่ต่างกันมากนัก แต่วันนี้ดูเหมือนจะไม่เหมือนเดิม ฝั่งหมู่บ้านตันทานดูเหมือนจะเชิญเทพองค์อื่น ๆ มาช่วยไม่น้อย ซึ่งในนั้นมีสักสองสามองค์ที่มีลมหายใจอยู่ในระดับครึ่งก้าวสู่เทพเอก ทางฝั่งหมู่บ้านตันทาน เทพครึ่งก้าวสู่เทพเอกสักสองสามองค์ยืนลอยอยู่ในอากาศ ชายวัยกลางคนเคราหนวดแปดที่อยู่ในนั้นหัวเราะเสียงทุ้ม ๆ
“สมูร์ ดูเหมือนว่าวันนี้เจ้ามา
