บทที่ 601 ภพที่สาม
“ท่าน ดูนั่นสิ!”
อับเนอร์ชี้ไปทางนาฬิกาตั้งขนาดใหญ่ในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งอย่างกะทันหัน เงาของหนิวลี่ปรากฏตัวขึ้นหน้านาฬิกาตั้งในพริบตา
พื้นดินบริเวณนี้เต็มไปด้วยเลือดเทพ ในมุมของนาฬิกาตั้งยังมีมือขาดหนึ่งข้าง มือขาดนั้นดูเหมือนกำลังพยายามเขียนอักษรเทพออกมาสักสองสามตัว หนิวลี่เคลื่อนมือขาดออก แล้วมองไปยังอักษรเทพสองสามตัวนั้น
“มอ… อะไรสักอย่าง~~ ตัวอักษรตัวที่สองเพิ่งเขียนไปครึ่งตัว ดูเหมือนจะถูกฆ่าตายเสียก่อน”
หนิวลี่ใคร่ครวญ
“ท่าน ฝ่ายที่มีอำนาจแข็งแกร่งซึ่งทำให้คนจดจำไว้ในใจ มีคำว่ามออยู่ในชื่อก็มีมากมาย แต่ถ้าพูดถึงความโหดเหี้ยมไร้ปรานี ผมรู้จักองค์กรหนึ่ง” อับเนอร์กล่าว
หนิวลี่มองไปทันที
“มังกรปีศาจ”
หนิวลี่พลันตระหนักได้ มังกรปีศาจ องค์กรที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ตัวเองทำไมถึงไม่คิดถึงพวกเขาเล่า
ภพที่สองถูกตัวเองยึดครอง การสู้รบมากมาย แต่ไม่เคยได้ยินว่าหน่วยทหารใดเผชิญหน้ากับคนของมังกรปีศาจเลย นี่แสดงว่าคนของมังกรปีศาจช่างเจ้าเล่ห์เกินไป เมื่อเห็นว่าเสือคำรามเมืองภูเขามีกำลังมาก จึงละทิ้งฐานทัพและเตรียมย้ายออกไปทันที
คนที่นี่เป็นเพียงหนี้ที่คนของมังกรปีศาจทิ้งไว้ก่อนจากไปเท่านั้น มังกรปีศาจ! มังกรปีศาจ!! ดีมาก ดีจริง ๆ
รอยยิ้มเย็นชาผุดขึ้นบนใบหน้าของหนิวลี่เดิมคิดว่าการแย่งชิงความเป็นใหญ่ไม่มีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่ แต่ตอนนี้กลับมีคู่ต่อสู้อย่างมังกรปีศาจเพิ่มขึ้น
