จำเป็นสำหรับงานเลี้ยงมาอย่างไม่ขาดสาย จึงไม่ได้ทำให้งานเลี้ยงใหญ่ของเมืองเสือคำรามเสื่อมเสียสีสันไป
เมื่อเวลาใกล้เข้ามา รอบ ๆ เมืองเสือคำราม มีกลิ่นอายอันทรงพลังจำนวนมากปรากฏขึ้น กลิ่นอายเหล่านี้ต่างส่งผ่านความหมายปานอย่างอ่อนโยน จากนั้นจึงตกลงมาตามกฎของเมืองเสือคำราม พร้อมกับผู้คุ้มกันที่คอยรอต้อนรับเข้าสู่เมืองเสือคำราม
“เฮ่ย เล่นคนเดียวแบบนี้มันทำร้ายร่างกายนะ”
ที่ระเบียงของตึกใหญ่แห่งหนึ่งในเสือเสียวซานเฉิง เทพหนุ่มระดับกึ่งพระเจ้าองค์หนึ่งยิ้มเจื้อยแจ้วเอาใจหญิงสาวที่พิงอยู่กับราวระเบียง หญิงสาวผู้มีเสน่ห์ล้นเหลือ งามสง่างามผู้ที่ไม่มีใครเทียบได้
หญิงสาวผู้มีเสน่ห์มีใบหน้าสงบนิ่ง ผิวสีชมพูนวลละม่อม ดวงตาคู่หนึ่งเป็นประกายดั่งแสงดาว ดึงดูดจิตใจ สวมชุดเดรสสีดำ มือถือแก้วไวน์แดงที่ปั่นจากผลไม้วิเศษ เต็มไปด้วยพลังล่อใจ
หากมีคนที่คุ้นเคยอยู่ที่นี่ ต้องอุทานอย่างแน่นอนว่า
“เจ้าหนุ่มคนนี้กล้ากันจริง ๆ ! กล้าแม้แต่จะแหย่เหม่ยอู้จอมยักษ์หน้าเย็นชื่อดังของเสือเสียวซานเฉิง เหมือนลูกวัวที่เพิ่งเกิดไม่กลัวเสือเลย โง่เขลาไร้ขอบเขต!”
แต่เทพกึ่งพระเจ้าชัดเจนว่าเป็นบุคคลภายนอกที่มาร่วมงานเลี้ยงฉลองชัยชนะ ความคุ้นเคยกับที่นี่เป็นศูนย์ ยืนอยู่ข้าง ๆ เหม่ยอู้พยายามอวดความรอบรู้ พลังที่แข็งแกร่ง อำนาจเบื้องหลังของตนยิ่งน่าอิจฉา
ผ่านไปครู่ใหญ่ เหม่ยอู้ยังไม่ตอบสนอง เสียงหัวเราะเบา ๆ ก็ดังขึ้นจากด้า