หน้าตาไม่ได้เรื่อง และมีรังสีสังหารทั่วร่างที่สามารถทำให้เทพระดับล่างตกใจตายได้ พูดขึ้นด้วยเสียงดังลั่น
โม่ฉีกลอกตาพูดว่า
“ทุกคนให้สงบเสงี่ยมไว้ ถึงแม้จะบรรลุแผนการรบแล้ว แต่ถ้าไม่ฟังคำสั่ง ไม่เชื่อฟังการบัญชาการ พวกคุณก็อยู่แนวหลังทำงานเบ็ดเตล็ดให้ผมไปเถอะ”
“เฮ้อ อย่านะ พวกเราทำงานเบ็ดเตล็ดมาสามปีแล้ว ตาปลาที่เกิดจากการบาดเจ็บกลายเป็นมือนุ่มของหนุ่มหน้าหวานไปแล้ว ดูสิ น่าอายให้คนอื่นหัวเราะเล่น ศาลตัดสินของศาสนาเทพพวกเรามีไว้ทำอะไร? ก็เพื่อต่อสู้นั่นแหละ คุณเลี้ยงพวกเราไว้เฉย ๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องนะ!”
กึ่งเทพหลักอีกคนพูดอย่างไม่พอใจ สีหน้าดูหม่นหมอง
“ฮึ ๆ คู่ต่อสู้คือหมื่นภูเขานะ ท่านเม่ยอู๋ขอเข้าร่วมการรบ กองทัพเทพธิดาของเธอ พวกคุณก็รู้ ล้วนเป็นผู้มีพลังวิเศษ เจ้าหน้าที่ในกองทัพล้วนเป็นพวกผิดปกติที่เข้าใจพลังกฎเกณฑ์ คงอัดอั้นจากการฝึกมาหลายปี เป็นพวกที่สู้แบบไม่เสียดายชีวิต ถ้าเกิดเรื่องประหลาดขึ้นมา…”
เหล่าเทพชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วต่างก็ดีใจมาก
บิชอปตกลงแล้ว ฮ่า ๆ กองทัพเทพธิดาอะไรกัน ก็แค่กลุ่มผู้หญิงเท่านั้นแหละ ให้อยู่บ้านรอสามีกลับมาจากชัยชนะ ใช้ความอ่อนโยนเป็นรางวัลยังดีกว่า สนามรบนี้ ยังต้องดูฝีมือผู้ชายอยู่ดี
ทันใดนั้น ในศาลเทพที่ดูศักดิ์สิทธิ์และเปล่งรัศมีแห่งนี้ ก็พุ่งขึ้นมาด้วยรังสีสังหารที่น่ากลัว ทำให้เหล่าเทพระดับสูงที่คอยเฝ้ารอบ ๆ ตกใจจนหน้าซีด
“โอ้โห นี่ก็เป็นพวกท่าน
