ก็รีบออกเดินทางเถอะ บางทีพวกเขาอาจจะเจอปัญหาจริง ๆ ”
ถิงถิงและหลิงหลงได้เล่าเรื่องบางอย่างให้โม่ฉีฟังอีกครั้ง แล้วรีบออกจากห้องว่าการเมือง โม่ฉีเข้าไปในส่วนลึกของห้องว่าการเมือง พบปาถูและอธิบายจุดประสงค์ที่มา
ปาถูขยี้ตา พูดอย่างลำบากใจว่า
“ท่านเม่ยอู๋รู้เรื่องนี้หรือเปล่า?”
“คงยังไม่รู้”
“อืม เดี๋ยวแจ้งให้เธอทราบสักหน่อยดีกว่า”
“ไม่ต้องหรอก ฉันมาแล้ว!!”
เสียงของเม่ยอู๋ดังมาจากที่ไกล เพียงไม่กี่ก้าวก็มาถึงตรงหน้า
“ฮ่า ๆ เม่ยอู๋ ทำไมคุณถึงมาล่ะ?” ปาถูยิ้มพูด
เม่ยอู๋ไม่แสดงสีหน้า มองดูโม่ฉีแล้วพูดว่า
“ขอบคุณท่านโม่ฉีที่คำนึงถึงความรู้สึกของฉัน แต่หลังจากที่เม่ยอู๋แยกจากเทือกเขาหมื่นลี้เมื่อสามปีก่อน ก็ไม่มีความผูกพันใด ๆ อีกแล้ว ถ้าท่านโม่ฉีคิดว่าเม่ยอู๋ไม่น่าไว้ใจ เม่ยอู๋ก็พร้อมจะนำกองทัพเทพธิดาออกรบเป็นกองหน้า”
โม่ฉีรีบพูดว่า
“ท่านเม่ยอู๋อย่าเพิ่งร้อน ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น คุณเกิดที่เทือกเขาหมื่นลี้ ถ้าให้คุณเป็นกองหน้า คำนินทาจากภายนอกจะไม่ดี ฉันแค่กังวลว่าจะทำร้ายคนใกล้ชิดของท่านเม่ยอู๋ในเทือกเขาหมื่นลี้”
เม่ยอู๋ส่ายหน้า
“ฉันไม่มีคนใกล้ชิดในเทือกเขาหมื่นลี้อีกแล้ว เมื่อเร็ว ๆ นี้ฉันก็ได้รู้ว่า เทือกเขาหมื่นลี้ได้ร่วมพันธมิตรกับพันธมิตรร่ำไห้เลือดทางเหนือและหุบเขาเทพมารทางตะวันออกเฉียงใต้ ด้วยความแข็งแกร่งของสามอำนาจใหญ่ พวกเขาเตรียมบุกทางตะวันออก พวกเราเป็นกลุ่มที่จะถูกกำจัด