บทที่ 567 ตกตะลึง
“หลังจากนั้นแม่ฉันโกรธ ขังฉันไว้สองสามวัน แต่เธอขังฉันไม่อยู่หรอก ฉันแอบหนีออกมาอีก”
“เธอนี่!!” หนิวลี่ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี
“พอเถอะ พวกเรากลับกันเถอะ ให้พวกคุณได้เห็นความยิ่งใหญ่ของฉันในเมืองหูเสี่ยวซาน ฮิ ๆ ตอนนี้ฉันเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของเมืองหูเสี่ยวซานแล้วนะ ทั้งเมืองหูเสี่ยวซานใครบ้างที่ไม่รู้จักฉาน ศักดิ์ศรีแห่งการทำลายดวงอาทิตย์!!” หลิงหลิงพูดอย่างเปี่ยมสุข
“ฉันว่าน่าจะเป็นปีศาจแห่งการทำลายดวงอาทิตย์มากกว่า”
หนิวลี่บ่นในใจ แต่ไม่กล้าพูดออกมา เกรงว่าจะทำให้ยายปีศาจตัวน้อยนี่โกรธอีก ปราสาทสีดำของหลิงหลิงบินอยู่ในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล ความเร็วนั้นช่างเรียกได้ว่าเร็วเกินบรรยาย ไม่ถึงครึ่งวันก็บินจากทางใต้มาถึงเมืองหูเสี่ยวซาน
ผ่านไปหลายวัน ได้กลับมาที่เมืองหูเสี่ยวซานอีกครั้ง ทำให้หนิวลี่รู้สึกเหมือนความจริง แต่เดิมก็แค่เพราะแผนที่ของเอ็ดแมน เตรียมจะไปที่เมืองที่เรียกว่าลั่วรื่อเพื่อสนุกสนาน ไม่คิดว่าการไปครั้งนี้จะมีทั้งขึ้นทั้งลง กลายเป็นการผจญภัยหาสมบัติ!
พูดไปแล้วก็เหมือนอยู่ในความฝัน
แต่ดีที่ได้รับผลตอบแทนมากมาย ถือว่าพอใจ ~~~ หนิวลี่กำลังภูมิใจ หนิวลี่ที่กลับมาได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากผู้นำระดับสูงของเมืองหูเสี่ยวซาน
ในตอนนี้ หนิวลี่ประหลาดใจที่เห็นโม่ฉีและหลงเอาโหย่วอยู่ในกลุ่มผู้นำระดับสูงของเมืองหูเสี่ยวซาน
“ท่าน พวกเราเสร็จสิ้นการฝึ
