างใจได้ พี่สาวรอไปเถอะ บางทีอีกไม่นานฉันก็จะปรากฏตัวในโลกที่เก้า! ตอนนั้นใครกล้ารังแกพี่สาว พวกเราก็จะไปหาถึงที่ ถอนรากถอนโคน” หนิวลี่พูดอย่างห้าวหาญ
“ฮึ! พูดใหญ่โตโดยไม่อายปาก!”
เสียงแค่นหนึ่งดังขึ้นในหูทั้งสอง ด้วยความตกใจ หนิวลี่และรีเบคก้าหันไปมอง เห็นร่างชราคนหนึ่งยืนอยู่บนอากาศ มองพวกเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“เทพโบราณซงปิน!!”
รีเบคก้าจำคนผู้นี้ได้ในทันที จึงร้องอุทานด้วยความตกใจ
“อีกคนที่เป็นผู้ยิ่งใหญ่จากโลกที่เก้า!” หนิวลี่ขมวดคิ้ว รู้สึกหนักใจ
“เด็กน้อยรู้จักฉันด้วยหรือ? ดูเหมือนจะเป็นเทพจากโลกที่เก้าเช่นกัน?”
ร่างชรามองรีเบคก้าอย่างสนุก
“เทพธิดาแห่งธรรมชาติรีเบคก้า ศิษย์ของย่าแห่งพื้นดิน ขอคารวะท่านเทพโบราณซงปิน!”
รีเบคก้าค้อมคำนับอย่างเคารพ
“ที่แท้ก็เป็นศิษย์ของย่าแห่งพื้นดิน น่าแปลกใจ”
ร่างชราพยักหน้า จากนั้นสายตาก็ตกลงบนหนิวลี่มองอย่างดูแคลนพลางกล่าวว่า
“แต่เพื่อนของเธอช่างหยิ่งยโสเกินไป ที่นี่เป็นเพียงโลกที่หก ไม่ใช่โลกที่เก้า ฉันจะไม่ลงโทษเธอ แค่ให้บทเรียนเท่านั้น เพื่อให้เธอเข้าใจว่า ในโลกล่างอาจจะเฮี้ยวได้ แต่เมื่อเข้าสู่โลกเบื้องบน ก็ต้องสงบเสงี่ยมเจียมตัว”
พูดจบ คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็แผ่ออกมาจากร่าง หนิวลี่หน้าซีดทันที แล้วร่างกายก็อ่อนระทวยล้มลง
“อ๊ะ! ต้านทานได้แข็งแกร่งจริง ๆ น่าแปลกที่มีความมั่นใจขนาดนี้ แต่แค่พลังยุทธ์ระดับนี้ ยังไม่พอหรอก ต่อไปต้องระวังคำพ