บทที่ 557 แผนที่ขาดส่วนหนึ่งไป
ในตอนนี้ ริเบคก้าที่คอยสังเกตการณ์อยู่ตลอดก็ตาเป็นประกาย หลังจากที่ร่างของหนิวลี่หายเข้าไป เธอก็ยิ้มบาง ๆ ไม่พูดอะไรสองคำ บินตรงไปยังหลุมดำทันที
เหตุการณ์นี้ดึงดูดสายตาของเหล่าเทพอีกครั้ง ตอนนี้สายตาของเหล่าเทพเต็มไปด้วยความซับซ้อน
บ้าเอ๊ย กลไกการย้ายมิติเวลานี้กลายเป็นเรื่องง่ายไปแล้วหรือ? ใคร ๆ ก็เข้าใจได้?
แล้วทำไมพ่อถึงมองไม่ออกว่าจริงหรือปลอมล่ะ?
เหล่าเทพและสัตว์เทพต่างจ้องมองริเบคก้าที่เข้าใกล้กลไกการย้ายมิติเวลาด้วยสายตาหนักอึ้ง รอดูว่าผู้หญิงคนนี้จะมองทะลุกลไกการย้ายมิติเวลาได้จริงหรือไม่
เดินเรื่อย ๆ มาถึงหน้ากลไกเคลื่อนย้ายกาลเวลา รีเบคก้าลังเลสักครู่ มองแสงวาบวับของกลไกกาลเวลาตรงหน้า กัดฟันแล้วก้าวเข้าไปในกลไกเคลื่อนย้าย
หัวใจเต้นเร็วขึ้นชั่วขณะ แต่หลังจากนั้นรีเบคก้ารู้สึกดีใจเมื่อพบว่าแสงของกลไกกาลเวลาที่สามารถดึงดูดเทพและสัตว์เทพทั้งหมดกลับหลบเลี่ยงเธอไปอย่างเงียบ ๆ
“สำเร็จแล้ว!! คนนี้มองทะลุกลไกเคลื่อนย้ายกาลเวลาได้จริง ๆ !!” รีเบคก้าดีใจสุด ๆ
“เข้าไปได้จริง ๆ ~!”
“ไม่ได้ถูกส่งไปที่อื่น!!”