กฐานสมบูรณ์ไปหมาด ๆ จะหวังแสวงหาโอสถทองคำก็คงยังห่างไกลนัก
มีเพียงราชสำนักเต๋าเท่านั้น ที่สูญเสียไปไม่มากนัก
อย่างน้อยที่สุด องค์รัชทายาทผู้มีตำแหน่งสูงสุดในยามนี้ของราชสำนักเต๋า ย่อมมีความหวังในการแสวงหาโอสถทองคำอย่างแน่นอน! เพียงแต่ไม่รู้เหตุใดเขาจึงมิได้ออกแสวงหา…
ทันใดนั้น บนแผงบันทึกของคัมภีร์ร้อยชาติ ก็พลันปรากฏอักขระขึ้นมา
ท่านได้รับพรสวรรค์สีทอง — มิยอมอยู่ใต้ผู้ใด!
มิยอมอยู่ใต้ผู้ใด: ในสายตาของผู้บังคับบัญชาท่านยิ่งยอดเยี่ยม ยิ่งได้รับการให้ความสำคัญจากผู้บังคับบัญชา ในตอนที่ท่านทรยศต่อผู้บังคับบัญชาการเสริมพลังที่ได้รับก็จะยิ่งมากขึ้น
“นี่…”
สีหน้าของลวี่หยางดูแปลกประหลาดอยู่บ้าง พรสวรรค์สีทอง “การเสริมพลังจากการทรยศ” นี้ ให้การเสริมตั้งแต่วิชาเทพ พลังวิชา ไปจนถึงชะตาพลังโดยรอบ
และสามารถทวีขึ้นได้สูงสุดถึงหนึ่งเท่าตัว!
กล่าวอีกอย่าง หากเขาสามารถดึงศักยภาพเสริมพลังนี้ให้ถึงขีดสุดในยามหักหลัง ก็จะสามารถยกระดับพลังตนเองขึ้นในพริบตาถึงหนึ่งเท่าจากเดิม!
อย่ามองว่ามีเพียงหนึ่งเท่า
หากนำมารวมกับความฉับพลันของการหักหลังแล้ว การทวีพลังขึ้นถึงหนึ่งเท่าเช่นนี้ อาจเพียงพอให้เขาสังหารได้ในคราเดียว มิให้คู่ต่อสู้มีโอกาสพลิกกลับเลยแม้แต่น้อย!
‘ช่างเป็นพรสวรรค์ของบุตรทรพีโดยแท้…’
ลวี่หยางลูบคางเบา ๆ ก่อนจะหันกลับไปมองคัมภีร์ร้อยชาติอีกครั้ง
คราวนี้เป็นการคำนวณพรสวรรค์สีทองของธรรมลักษณ์ศิ
