บทที่ 538 ซ่อนกลิ่นอาย
แต่ครั้งนี้ หนิวลี่และอับเนอร์ไม่ได้เดินทางด้วยกันอีกต่อไป แต่แยกย้ายกันไป เพื่อให้สามารถช่วยเหลือเทพเจ้าที่ถูกสัตว์เทพจับกุมได้มากที่สุด หลังจากแยกทาง หนิวลี่ยังคงมุ่งหน้าไปทางตะวันออก และในอีกห้าวันต่อมาก็ออกจากเขตป่าหินได้ในที่สุด
นอกจากเขตป่าหินแล้ว ก็เป็นพื้นที่ป่าเขากว้างใหญ่ มองไปในอากาศเห็นเทือกเขาสูงต่ำสลับกันไปไม่เห็นจุดสิ้นสุด
ในป่าเขามีกลิ่นอายดุร้ายหลากหลายซ่อนอยู่มากมาย แม้จะไม่เห็นร่องรอย แต่เมื่อหนิวลี่ส่งจิตสำรวจก็เห็นได้อย่างชัดเจน
ที่นี่คือถิ่นที่อยู่ที่แท้จริงของสัตว์เทพ ไม่เหมือนกับดินแดนที่ถูกครอบครองโดยเผ่าพันธุ์เดียว ที่นี่มีการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด การแข่งขันตามธรรมชาติ ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่อยู่รอด นี่คือวิถีการดำรงชีวิตตามห่วงโซ่อาหารที่แท้จริง
หนิวลี่ซ่อนกลิ่นอายของตัวเองในทันที เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วผ่านป่าเขา หลบหลีกสัตว์เทพดุร้ายต่าง ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่
พวกนี้เป็นเพียงปลาตัวเล็ก ๆ เหมาะสำหรับการฝึกฝน แต่จะเสียเวลามากเกินไป จุดประสงค์ของเขาคือการช่วยเหลือทาสเทพ ที่นี่ควรปล่อยให้เป็นสถานที่ฝึกฝนสำหรับลูกศิษย์ของเขาในอนาคต
เขาเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วข้ามภูเขาลูกแล้วลูกเล่า ครึ่งวันต่อมา หนิวลี่ก็มาถึงหน้าภูเขาสูงใหญ่พิเศษหลายลูก
ที่บอกว่าสูงใหญ่ จริง ๆ แล้วก็ยังเป็นการชมเกินจริงอยู่
ภูเขาเหล่านี้มีรูปร่างเหมือนนิ้วมือห้านิ้ว สูงเสียดฟ
