้แม้แต่ความคิดก็ไม่ทันได้ขยับ ก็ถูกทำลายในคลื่นสีดำ
ครู่ต่อมา คลื่นสีดำหายไป และอาณาจักรเทพของชายชราหนวดขาวก็กลายเป็นความว่างเปล่า
ปราสาทสีดำของหลิงหลิงปรากฏขึ้นอีกครั้ง จิตสัมผัสแผ่ออกไปค้นหาหนิวลี่แต่กลับไม่พบร่องรอยใด ๆ
ทันใดนั้น หลิงหลิงก็โกรธและกังวลขึ้นมา!
“หนิวลี่คงไม่ถูกทำลายไปแบบนี้หรอกนะ? เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!”
หากหนิวลี่ถูกทำลาย ตัวเธอเองก็น่าจะรับรู้ถึงความคิดที่หลงเหลืออยู่ของเขาในกระแสอลหม่านแห่งความโกลาหลนี้ได้ แต่ในความว่างเปล่านี้ มีเพียงความคิดที่หลงเหลืออยู่เพียงหนึ่งเดียว นั่นคือของชายชราหนวดขาว ลมหายใจสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่หลังจากถูกทำลาย ลมหายใจเช่นนี้จะไม่คงอยู่นานนัก อย่างมากก็แค่ไม่กี่นาทีก็จะถูกกระแสอลหม่านแห่งความโกลาหลพัดให้ไร้เงาไร้ร่องรอย
“แน่นอนว่าในช่วงเวลาสำคัญ สามีฉันต้องฉีกความว่างเปล่าหนีออกไปแล้ว แต่เขาไม่ได้ควบคุมกฎแห่งพื้นที่ การฉีกความว่างเปล่าในกระแสอลหม่านแห่งความโกลาหลนั้นอันตรายมาก บางทีอาจจะหลุดไปยังโลกอื่นก็ได้! น่าโมโห! ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเมืองตะวันรอน วันนี้ฉันจะทำลายเมืองตะวันรอนให้สิ้นซาก”
หลิงหลิงโยนความผิดทั้งหมดไปให้เมืองตะวันรอน จากนั้นก็หันหลังกลับ เปิดความว่างเปล่ากลับไปยังโลกที่สอง
ในความว่างเปล่า รอยแยกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น เหล่าเทพแห่งเมืองตะวันรอนที่กำลังจับตาดูอย่างใจจดใจจ่อพบว่าสิ่งที่ออกมาไม่ใช่ผู้อาวุโสของพ
