บตัวเอง?
หนิวลี่ไม่ใช่คนโง่ เขามองเอ็ดแมนหนวดดกด้วยสายตาลึกล้ำแล้วถามว่า
“พูดมาเถอะ คุณมีข้อเรียกร้องอะไร?”
ดวงตาของเอ็ดแมนวาบขึ้นด้วยความดุร้ายเล็กน้อย
“ผมอยากใช้ข่าวนี้แลกกับการที่ท่านช่วยผมแก้แค้น”
“แก้แค้น?”
หนิวลี่ชะงัก มองเห็นความโกรธแค้นและความต้องการฆ่าที่เข้มข้นจนแทบกระจายออกมาจากตัวเอ็ดแมน สิ่งนี้ไม่ใช่การแสร้งทำแน่นอน
“คุณเป็นถึงระดับกึ่งเทพหลักนะ? หรือว่าศัตรูของคุณเป็นเทพหลักกันแน่?”
หนิวลี่ถามเสียงทุ้ม
“ถูกต้อง ผมฉีกพื้นที่ว่างมาจากเขตซีโลที่ห่างไกล ที่นั่น เพราะแผนที่เข็มทิศแห่งโชคชะตานี่แหละ องค์กรที่ผมไว้ใจที่สุดได้ทอดทิ้งผม สังหารทั้งตระกูลเดอฟาร์ของผม แม้แต่ลูกชายของผมที่เพิ่งอายุหนึ่งขวบก็ไม่ไว้ชีวิต ผมไม่ได้ขอให้ท่านเทพหลักช่วยทำลายกลุ่มอิทธิพลนั้นทั้งหมด ผมแค่ต้องการสังหารสามคน ผู้อาวุโสคนที่หนึ่ง ผู้อาวุโสคนที่ห้า และพาวาเดอร์พี่น้องที่สนิทที่สุดของผม!”
เมื่อเอ็ดแมนพูดถึงชื่อทั้งสาม เขาเน้นเสียงที่ชื่อพาวาเดอร์อย่างกะทันหัน แสดงความเกลียดชังอย่างน่าตกใจ
“แก้แค้นสินะ!”
หนิวลี่เชื่อคำพูดของเอ็ดแมนแล้ว แต่เรื่องนี้ไม่ง่ายที่จะตอบรับ
“สามคนนี้ ผู้อาวุโสคนที่หนึ่งเป็นเทพหลักระดับล่าง ผู้อาวุโสคนที่สองและพาวาเดอร์เป็นระดับกึ่งเทพหลัก ผมเชื่อว่าด้วยพลังของเทพหลักหนิวลี่คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเลย”
“ตกลงเถอะ ตอนนี้ก็ว่าง ๆ อยู่แล้ว ไปจัดการพวกนั้นก่อน แล้วค่อยไปหาข่าวเก